جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣٦
آنها مجوزى ندارد. آنان در آن مورد بارها به حضرت، مراجعه و درخواست خود را تكرار كردند، وقتى زياد تكرار شد فرمود:
تيرهاى قرعه خود را حاضر كنيد، و نخست عايشه را قرعهكشى كنيد! كداميك از شما حاضر است او را كه سرسلسله فتنه بوده، در سهم خود بگيرد؟
گفتند: (از اقدام به چنين كارى) از خدا، طلب آمرزش مىكنيم! فرمود: پس من هم به پيشگاه خدا پوزش مىطلبم از اين كه مرتكب خطا و گناهى گردم.
پس همگى ساكت شدند و به آنچه در خانههاىشان بود دست نزدند و متعرض همسران و فرزندانشان نشدند.» اين روايت به رفتار اميرمؤمنان (ع) در مورد غنايم جنگ جمل مىپردازد.
البته اين روايت معارض هم دارد.
١. حكم غنايم جنگى باغيان: حضرت على (ع) بعد از شكست سپاه جمل در نزديكى بصره آنچه از اموال دشمن كه به اردوگاه آورده بودند براى جنگ كردن، جمع آورى و پس از جدا كردن خمس (يك پنجم) آن، بقيه را بر ياران و سربازانش تقسيم كرد و سپس به سوى بصره حركت نمود.
أَنَّهُ (على (ع)) لَمَّا هَزَمَ أَهْلَ الْجَمَلِ، جَمَعَ كُلَّ مَا أَصَابَهُ فِي عَسْكَرِهِمْ مِمَّا أَجْلَبُوا بِهِ عَلَيْهِ، فَخَمَّسَهُ وَ قَسَمَ أَرْبَعَةَ أَخْمَاسِهِ عَلَى أَصْحَابِهِ وَ مَضَى ٢. حكم اسارت زنان و كودكان بغات: كودكان و زنان بغات به اسارت گرفته نمىشوند؛ زيرا زنان آنان مسلمان و در دارالهجره و سرزمين اسلام بودند والا عايشهبه عنوان اول اسير، بايد تقسيم مىشد كه شرعاً جايز نبود.
لَيْسَ لَكُمْ ذَلِكَ ...
٣. حكم اموال باغيان: اموال باغيان كه در خانه هاشان موجود است، ميراث است و طبق قانون الهى، متعلق به ورثه