عَادَ إِلَيْهِ‌ ٦. ضرورت شروع درگيرى با بخشى از سپاه (پيش گامان و نيروهاى خط شكن): حضرت مى‌فرمايد: آن گاه كه قصد حمله به دشمن داشتيد، ابتدا بايد پيش‌گامان وارد نبرد شوند. معناى اين سخن آن است كه در ابتداى حمله نبايد كل سپاه درگير جنگ شود. بلكه ابتداء بخشى از سپاه درگير شده، دشمن محك زده مى‌شود.
فَإِذَا أَرَدْتُمُ الْحَمْلَةَ فَلْيَبْدَأْ صَاحِبُ الْمُقَدَّمَةِ ٧. استفاده از نيروهاى احتياط در صورت عدم موفقيت نيروهاى خط شكن: حضرت مى‌فرمايد: اگر پيش گامان موفق نشدند و ضربه كارى به آنها وارد شد، لازم است نيروهاى زبده‌ى- شرطة الخميس- به حمايت از آنها اقدام كنند.
فَإِنْ تَضَعْضَعَ أَدْعَمَتْهُ شُرْطَةُ الْخَمِيسِ‌ ٨. ضرورت حمايت از نيروهاى زبده و خط شكن توسط گروهى از نيروهاى ورزيده سپاه: حضرت مى‌فرمايد: اگر نيروهاى شرطة الخميس هم متحمل شكست شدند بايد گروه احتياط از آن‌ها حمايت كند. در كنار اين گروه بايد عده‌اى به تيراندازى مشغول شوند و عده‌اى به عنوان تأمين منطقه عقب نيز نگهبانى و حفاظت از اطراف مقر سپاه اسلام را بر عهده بگيرند تا از كمين دشمن اطراف سپاه‌و غافلگير شدن سپاه اسلام جلوگيرى كنند. حفاظت از سپاه هميشه مطرح است اما هنگامى كه بخش عمده‌اى از سپاه در معركه با دشمن درگير است ضرورت اين حفاظت‌دو چندان مى‌شود.
فَإِنْ تَضَعْضَعُوا، حَمَلَتِ الْمُنْتَخَبَةُ، وَ رَشَقَتِ الرُّمَاةُ، وَ تَقِفُ الطَّلَائِعُ وَ الْمَسَالِحُ فِي الْأَطْرَافِ وَ الغِيَاضِ وَ الآْكَامِ، لِيَتَحَفَّظَ مِنَ الْمَكَامِنِ‌ ٩. ضرورت سازمان رزم براى اجراى عمليات اعم از آفندى يا پدافندى: طبق آنچه از كلام حضرت روشن مى‌شود، بايد افراد سپاه به دسته‌هاى متعدد تقسيم شده و بر اساس نياز سپاه و توانايى افراد گروه بندى شوند. در جملات فوق حضرت از گروههاى شرطة الخميس، تيراندازى، طلايه داران، گروه منتخب و گروه حفاظت نام مى‌برد و وظيفه هر كدام را در مرحله‌اى از جنگ بيان مى‌كند.
فَإِذَا أَرَدْتُمُ ... مِنَ الْمَكَامِنِ‌ ١٠. ضرورت پايدارى در مقابل‌