در عرصه نبرد صداها رااز بين ببرند و سكوت پيشه كنند. به يك احتمال به دليل نداشتن وسايل صوتى و مخابراتى جهت رسانيدن پيام فرمانده به رزمندگان تأكيد بر سكوت مى‌شده است. و به احتمال ديگر سكوت عامل تدبير و آرامش و اعتماد به نفس است.
وَ أَمِيتُوا الْأَصْوَاتَ‌ ٢. دست شستن از دنيا: سربازان مسلمان وقتى وارد معركه نبرد مى‌شوند، بايد از دنيا و زيبايى‌هايش دست بشويند آن را ناديده بگيرند و به فكر انجام وظيفه و وعده‌هاى خداوند به رزمندگان و مجاهدان باشند، در اين صورت با اعتماد به نفس و قدرت كامل خواهند جنگيد و پيروز خواهند شد.
وَ اطْوُوا عَنِ الْحَيَاةِ كَشْحاً ٣. ضرورت رعايت نظم و انضباط رزمندگان: حضرت همواره به نظم و انضباط در ميدان نبرد سفارش و بر آن پا فشارى كرده‌اند.
أَلَا فَسَوُّوا بَيْنَ الرُّكَبِ‌ ٤. وارد كردن ضربه كارى به دشمن: حضرت مى‌فرمايد: با شمشيرهاى تيز و نيزه به دشمن حمله كنيد و ضربه‌هاى كارى بر آنها وارد كنيد تا عرصه بر آنها تنگ شود.
در ادامه مى‌فرمايد: من آنچنان بر آنها عرصه را تنگ مى‌كنم كه خودشان متوجه نمى‌شوند.
وَ اضْرِبُوا الْقَوَانِصَ بِالصَّوَارِمِ، وَ أَشْرِعُوا الرِّمَاحَ بِالْجَوَانِحِ، وَ شُدُّوا فَإِنِّي شَادٌّ مَا هُمْ لَا يُبْصِرُونَ‌ حمله:
روش ٤ دشمنان:
ضربه كارى بر ٤ مجاهدان:
سكوت در جنگ ١؛ دورى از دنيا ٢؛ نظم ٣ ٤٤٤- ٢٤٧- نَصْرُ بْنُ مُزَاحِمٍ فِي كِتَابِ صِفِّينَ: عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعْد، عَنْ عَبْدِ الرَّحِيمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ: أَنَّ عَلِيّاً أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ حَرَّضَ النَّاسَ فَقَالَ: (إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ قَدْ دَلَّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنَ‌