(مستدرك الوسائل ١١/ ٦٣، ح ١٢٤٢٨)
«ابن شهر آشوب» از امام باقر (ع) روايت كرده كه آن حضرت از اشخاصى كه على (ع) به جنگ با آنان برخاست، ياد كرد و فرمود:
«آگاه باشيد، گناه آنان از گناه كسانى كه با پيغمبر خدا (ص) جنگيدند، بزرگ‌تر است.
به آن حضرت گفته شد: اى فرزند رسول خدا! اين چگونه است؟
فرمود: آنان مردمان دوران جاهليت بودند و آگاهى نداشتند ولى آن گروه، قرآن مى‌خواندند و اشخاص بافضيلت را شناخته بودند و بعد از آگاهى و بينشى كه داشتند، كردند، آنچه كردند.» ١. بيشتر بودن گناه جنگ داخلى با مشركان: كسانى كه درداخل جامعه اسلامى دست به سلاح ببرند و عليه حكومت اسلامى قيام كنند، گناه آنان بيشتر است از افراد مشركى كه مسلمانان با آنان وارد جنگ مى‌شوند. چرا كه مشركان در دوران جاهليت و ناآگاهى به‌سر مى‌بردند، اما باغيان با قرآن و اهل فضيلت آشنايند و با آگاهى دست به سلاح مى‌برند.
قَالَ: أُولَئِكَ كَانُوا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ، وَ هَؤُلَاءِ قَرَءُوا الْقُرْآنَ وَ عَرَفُوا أَهْلَ الْفَضْلِ، فَأَتَوْا مَا أَتَوْا بَعْدَ الْبَصِيرَةِ بغات:
برترى كافران بر ١ جنگ‌هاى داخلى:
شدت گناه ١ ٤٠٤- ٢٠٧- دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ: عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (ع)، أَنَّهُ خَطَبَ بِالْكُوفَةِ، فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الْخَوَارِجِ فَقَالَ: لَا حُكْمَ إِلَّا لِلَّهِ فَسَكَتَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع)، ثُمَّ قَامَ آخَرُ وَ آخَرُ، فَلَمَّا أَكْثَرُوا قَالَ: (كَلِمَةُ حَقٍّ يُرَادُ بِهَا بَاطِلٌ، لَكُمْ عِنْدَنَا ثَلَاثُ خِصَالٍ: لَا نَمْنَعُكُمْ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ تُصَلُّوا فِيهَا، وَ لَا نَمْنَعُكُمُ الْفَيْ‌ءَ مَا كَانَتْ أَيْدِيكُمْ مَعَ‌