است. و (اى) پروردگار كوه‌هايى كه آن‌ها را براى زمين همانند ميخ‌هاى استوار قرار دادى و (در) آن كوه‌ها، متاع و كالا براى مردم انباشتى.
(خداوندا) اگر ما را بر دشمنان‌مان پيروز گردانيدى پس ما را از ستم و طغيانگرى باز دار و ما را مدافع حق گردان و اگر آنان را بر ما پيروز ساختى پس شهادت را نصيب ما بگردان، و آنان كه از اصحاب ما باقى مى‌مانند از فتنه حفظ كن.
١. دعا قبل از شروع عمليات: دعا يعنى ارتباط با خدا. وقتى اين ارتباط و پيوند قبل از شروع عمليات صورت پذيرد، آرامش بر دل‌ها مى‌نشيند. سيره اميرمؤمنان (ع) در اين زمينه بهترين الگو براى فرماندهان مى‌باشد. آن حضرت هنگامى كه با لشكر دشمن رو به رو شد، دست‌ها را به آسمان بلند كرد و حضرت حق را به عظمت و بزرگى به عنوان پروردگار هستى (زمين، آسمان، شب و روز با همه نعمت‌ها) ياد كرد.
اللَّهُمَّ رَبَّ السَّقْفِ الَمحْفُوظِ ...
٢. پرهيز از طغيان پس از پيروزى: بطور طبيعى پيروزى بر دشمن غرور مى‌آفريند، و سرمستى غرور زمينه طغيان، تجاوز و ستمگرى را فراهم مى‌كند. از اين رو اميرمؤمنان (ع) از خداوند مى‌خواهد كه در صورت پيروزى بر دشمن، از طغيان و سركشى بدور باشد.
إِنْ أَظْهَرْتَنَا عَلَى عَدُوِّنَا فَجَنِّبْنَا الْبَغْيَ‌ ٣. مدافع حق بودن پس از پيروزى: ماندگارى و سربلندى حق نيازمند ياورانى است كه در جنگ و صلح از حق دفاع كنند و پس از پيروزى بر دشمن در جنگ، سست و بى تفاوت نشوند. اميرمؤمنان (ع) از خداوند طلب مى‌كند كه پس از پيروزى نيز از ياوران حق باشند.
وَ سَدِّدْنَا لِلْحَقِ‌ ٤. درخواست شهادت از خداوند: شهادت در راه خدا بسيار شيرين و گواراست بويژه براى اميرمؤمنان (ع) كه عاشق شهادت است. ولى ماندن و شاهد شكست جبهه حق‌