٤٥٣- ٢٥٦- الْجَعْفَرِيَّاتُ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنِي مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ (ع): (أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) حَكَمَ يَوْمَ الطَّائِفِ، أَيُّمَا عَبْدٍ خَرَجَ إِلَيْنَا قَبْلَ مَوَالِيهِ فَهُوَ حُرٌّ، وَ أَيُّمَا عَبْدٍ خَرَجَ إِلَيْنَا بَعْدَ مَوَالِيهِ فَهُوَ عَبْدٌ). (مستدرك الوسائل، ١١/ ٩٧، ح ١٢٥١٤)
على (ع) فرمود: «پيغمبر خدا (ص) در جنگ طائف، حكم داد كه هر برده‌اى كه پيش از مولاى خود نزد ما بيايد، آزاد خواهد بود، و هركس پس از آمدن مولايش بيايد، برده خواهد شد.» ١. حكم بردگان مشرك در جنگ: در صدر اسلام برده دارى بين مشركان رواج داشت و مشركان آنان را در جنگ‌ها با خود مى‌ جهاد در آيينه روايت(ج‌٢) ٤٤٠ كتاب ششم: مستدرك الوسائل‌ بردند اسلام كه با برده دارى مخالف بود از همان روزهاى نخست مقدماتى را براى لغو بردگى و آزاد كردن بردگان در دستور كار خود داشت از جمله اعلام كرد اگر برده فرد مشرك در جنگ پيش از مالك خود به مسلمانان ملحق شود، آزاد خواهد بود و از بردگى خلاص خواهد شد.
أَيُّمَا عَبْدٍ خَرَجَ إِلَيْنَا قَبْلَ مَوَالِيهِ فَهُوَ حُرٌّ ٢. پيشگامى در دين: پيشگامى در دين اسلام نه تنها ارزش و پاداش اخروى دارد، بلكه از ارزش حقوقى نيز برخوردار است.
بردگان كه در جنگ‌هاى صدر اسلام به سپاه اسلام پيوسته مسلمان شده بودند از بردگى آزاد و رها مى‌شدند. ... فَهُوَ حُرٌّ اسلام:
آثار پذيرش ١، ٢ بردگان:
حكم كافر در جنگ ١ ٤٥٤- ٢٥٧- دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ: عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (ع)، أَنَّهُ قَالَ: (إِذَا ظَفِرْتُمْ بِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ، فَزَعَمَ أَنَّهُ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ، فَإِنْ عُرِفَ ذَلِكَ وَ جَاءَ بِمَا يَدُلُّ عَلَيْهِ، فَلَا سَبِيلَ لَكُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يُبَلِّغَ رِسَالَتَهُ، وَ يَرْجِعَ إِلَى أَصْحَابِهِ، وَ إِنْ لَمْ تَجِدُوا عَلَى قَوْلِهِ دَلِيلًا فَلَا تَقْبَلُوا مِنْهُ). (مستدرك الوسائل، ١١/ ٩٨، ح ١٢٥١٥)