پس از آن، مردى كه در صحنه كارزار نبوده به آن‌ها رسيده است.
فرمود: اين شخص (از پاداش و غنايم جهاد) بهره‌اى ندارد، آن‌گاه دستور داد كه غنائم ميان آنان تقسيم شود.
صاحب وسائل گويد: شيخ طوسى اشاره حديث را درباره زمانى مى‌داند كه آن مرد وقتى به سپاه اسلام پيوسته كه آنان از سرزمين شرك، بيرون آمده و به سرزمين اسلامى رسيده باشند (كه در اين صورت به آن مرد چيزى نمى‌رسد) و مورد حديث اول (حفص‌بن غياث) را اختصاص داده است به جايى كه در معركه درگيرى حاضر شده‌اند (گرچه درگير نشده‌اند).
١. شريك شدن رزمنده در غنايم در صورت ملحق شدن به سپاه اسلام: اگر رزمنده پس از پايان جنگ به رزمندگان محلق شود، گرچه نجنگيده باشد در غنايم جنگى شريك مى‌شود ولى از ثواب جهاد محروم است.
فَقَالَ على (ع): هَؤُلَاءِ الَمحْرُومُونَ فَأَمَرَ أَنْ يُقْسَمَ لَهُمْ‌ غنائم جنگى:
سهم مجاهدان از ١؛ شريكان ١ ٣٤٢- ١٤٥- قَالَ: وَ حَدَّثَ يَزِيدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي صَادِقٍ قَالَ: سَمِعْتُ عَلِيّاً (ع) يُحَرِّضُ النَّاسَ فِي ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ، الْجَمَلِ، وَ صِفِّينَ، وَ يَوْمِ النَّهْرِ، يَقُولُ: عِبَادَ اللَّهِ اتَّقُوا اللَّهَ وَ غُضُّوا الْأَبْصَارَ، وَ اخْفِضُوا الْأَصْوَاتَ، وَ أَقِلُّوا الْكَلَامَ، وَ وَطِّنُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى الْمُنَازَلَةِ وَ الُمجَاوَلَةِ وَ الْمُبَارَزَةِ وَ الْمُنَاضَلَةِ وَ الْمُنَابَذَةِ وَ الْمُعَانَقَةِ وَ الْمُكَادَمَةِ، وَ اثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ، وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ٩٤؛ ح ٢٠٠٥٦، بحار ٣٣/ ٤٤٨، الكافى، ٥/ ٣٨)