مى‌گيرند، و با تمام وجود از آن، نگهدارى و محافظت مى‌كنند و از پس و پيش آن (به دشمن) ضربه مى‌زنند و به هيچ‌وجه پرچم‌ها را تباه نكنيد.
هر مرد شما- خداوند رحمت خود را شامل حالتان گرداند- بايد هماورد خويشتن را از پاى درآورد؛ در عين حال، برادرش را با جان خود يارى دهد و او را از چنگال دشمن برهاند، (نه آن‌كه) هماورد خود را رها كند تا برود و بر برادر مسلمانى بتازد و با پيوستن به هماورد برادرش، بر او حمله‌ور شوند. (بايد بداند كه) آن كار زشت براى او مايه گناه و سرزنش و نكوهش و گرايش به پستى خواهد شد. و چگونه آن كار زشت، چنان پيامدهايى نداشته باشد و چه ناجوانمردى است كه آن يكى مجبور باشد كه با دو هماورد بجنگد و آن ديگر، دست از جنگ بكشد و ازپادرآوردن هماورد خود را بر عهده برادرش بگذارد و از او بگريزد و از صحنه، دور شود و بايستد و بر او بنگرد! هركس چنين كند، خدايش بر او خشم گيرد. پس خويشتن را در معرض خشم خدا قرار مدهيد كه بازگشت همه شما به سوى خداوند است.
خداوند درباره قومى كه نكوهش‌شان كرده، چنين فرموده است:
« (اى پيغمبر! به آن‌ها بگو) اگر از مردن يا كشته شدن بگريزند، آن فرار هرگز براى شما سودمند نخواهد بود، و جز اندك زمانى كامياب نخواهيد شد».
و سوگند به آفريدگار، شايد از دم شمشير اين جهان بگريزيد، اما از دم شمشير (عذاب) آخرت در امان نمى‌مانيد. از راستى و پايدارى، مدد بگيريد كه بر اثر صبر، نوبت ظفر آيد.» ١. جهاد در راه خدا تجارتى بزرگ: ايمان به خدا و رسولش و جهاد در راه خدا،