است از دين كه سبب مى‌شود (فرد گريزان از جهاد) ارزش خود را از دست داده خوار و بى‌مقدار شده، دنيايش به تاراج رود. از پيامدهاى ديگرش اين است: كسى كه هنگام به‌پا شدن جنگ از ميدان نبرد با مهاجم بگريزد خود را سزاوار آتش دوزخ سازد. خداوند توانا و بزرگوار مى‌فرمايد: «اى مؤمنان! در ميدان جنگ وقتى با سپاه انبوه كسانى كه كفر ورزيده‌اند رودررو شديد، از برابرشان نگريزيد.» بنابراين بر فرمان خداوند در اين صحنه‌هاى دشوار مواظبت و مراقبت داشته باشيد كه استقامت و بردبارى بر آن‌ها موجب گرانمايگى و نيكبختى، و رهايى از زشتى بيش از حد، سراسيمگى و احساس ناامنى در دنيا و آخرت است. به يقين خداوند اهميت نمى‌دهد به آنچه بندگان در شب و روزشان انجام مى‌دهند، و اين از بابت لطف است در حالى كه به كوچك‌ترين كارها آگاهى دارد؛ زيرا همه اين‌ها در كتاب نامه اعمال، ثبت است، «پروردگار من، نه خطا مى‌كند و نه از ياد مى‌برد». پس مقاومت كنيد و شكيبا و بردبار باشيد، پيروزى را از خدا بخواهيد و جان‌هاى خويشتن را براى پيكار آماده و به انجام آن وادار سازيد و از خداى عزوجل بترسيد:
«زيرا خداوند با پرهيزكاران و نيكوكاران است.» ١. سفارش اميرمؤمنان به رزمندگان اسلام: سيره اميرمؤمنان (ع) اين بود كه قبل از شروع جنگ و درگيرى، رزمندگان اسلام را به نيكى، جوانمردى، صبر، نماز، توكل بر خدا، اجر جهاد و شهادت و مانند آن و نيز آنچه لازم است يك رزمنده جبهه جنگ بدان پاى بند بماند، سفارش مى‌كردند.
أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ (ع) كَانَ إِذَا حَضَرَ الْحَرْبَ يُوصِي الْمُسْلِمِينَ بِكَلِمَاتٍ‌ ٢. سفارش فرماندهى كل به رزمندگان در پاسداشت نماز: فرمانده كل اميرمؤمنان (ع)، به هنگام جنگ رزمندگان را به مواظبت از نماز و ارتباط با خدا و بسيار نماز خواندن‌