جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٠٠
سپاه دشمن، نبايد از نقش بازدارندگى آن غافل شد.
كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص)، إِذَا لَقِيَ الْعَدُوَّ عَبَّأَ الرَّجَّالَةَ، وَ عَبَّأَ الْخَيْلَ، وَ عَبَّأَ الْإِبِلَ آمادگى نظامى:
ضرورت ١ حضرت محمد (ص):
سيره ١ ٤٤٠- ٢٤٣- وَ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (ع)، أَنَّهُ كَانَ إِذَا زَحَفَ إِلَى الْقِتَالِ عَبَّأَ الْكَتَائِبَ، وَ فَرَّقَ بَيْنَ القَبَائِلِ، وَ قَدَّمَ عَلَى كُلِّ قَوْمٍ رَجُلًا، وَ صَفَّ الصُّفُوفَ، وَ كَرْدَسَ الْكَرَادِيسَ، وَ زَحَفَ إِلَى الْقِتَالِ.
(مستدرك الوسائل ١١/ ٨١، ح ١٢٤٧٥)
از امير مؤمنان روايت كرده: «هرگاه با لشكر انبوهى به سوى ميدان جنگ مىرفت، گردانها را آماده مىكرد. بين قبايل، جدايى مىانداخت و يك نفر را پيشاپيش هر قوم مىگمارد. صفها را مىآراست و سربازان را جمعآورى و گروهبندى مىكرد، آنگاه آهنگ ميدان جنگ مىكرد.» ١. سازماندهى نيروها به تناسب آشنايى و فاميلى و تخصص افراد: از حضرت نقل شده كه سپاه خويش را بر اساس قبيلهها دسته دسته و براى هر يك فرماندهاى منصوب مىكرد. همچنين نيروهاى پياده را صف و سواران را دسته دسته مرتب مىنمود. اين عمل امام على (ع) نشان از آن دارد كهتمركز نيروها بر اساس علايق قومى و قبيلهاى آنها، نقش مهمى در پيروزى دارد و نيز تقسيم نيروهاى درون هر قبيله بر اساس مهارتها يشان مسأله اجتنابناپذير يك نبرد است. تقسيم نيروها بر اساس علايق قومىو قبيلهاى و محلى مىتواند باعث ايجاد رقابت مثبت و سازنده بين دستههاى مختلف نظامى شود و سپاهيان با روحيه قوىتر و نشاط بيشترى به نبرد بپردازند.
عَبَّأَ الْكَتَائِبَ، وَ فَرَّقَ بَيْنَ القَبَائِلِ، وَ قَدَّمَ عَلَى كُلِّ قَوْمٍ رَجُلًا، وَ صَفَّ الصُّفُوفَ، وَ كَرْدَسَ الْكَرَادِيسَ