شده و در تشخيص حق و باطل به ترديد افتاده بود، چرا كه مى‌ديد دشمنان نيز نام خدا، قرآن، و پيامبر (ص) را بر زبان داشته و نماز و حج به جاى مى‌آورند. اميرمؤمنان (ع) با تمسك به‌قرآن، شبهه‌و ترديد او را برطرف ساخت و انحراف شاميان از طريق حق را به وى نماياند.
فَقَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، هَؤُلَاءِ الَّذِينَ تُقَاتِلُهُمْ، الدَّعْوَةُ وَاحِدَةٌ ...
٢. فلسفه‌جنگ با شورشگران و باغيان: چرا بايد با باغيان جنگيد؟ اميرمؤمنان (ع) در پاسخ اين سؤال مى‌فرمايد: چون آنان اختلاف كردند و از مسير حق دور شدند و كفر ورزيدند، بر اساس دستور الهى با آنان وارد جنگ شديم. قرآن مى‌گويد: «با پيشوايان كفر مبارزه كنيد، چون به پيمان خود پايبند نماندند» البته‌كفرى كه‌در اين روايت به‌بغات و شورشگران نسبت داده شده، كفر اصطلاحى نيست؛ زيرا باغيان به ظاهر مسلمان‌اند. و اميرمؤمنان (ع) در روايت ديگر از آنان به «برادران ما كه به حقوق ما تجاوز كردند» تعبير كرده است.
فَنَحْنُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا، وَ شَاءَ اللَّهُ مِنَّا قَتْلَهُمْ فَقَتَلْنَاهُمْ بِمَشِيئَتِهِ وَ إِرَادَتِهِ‌ امام على (ع):
سيره ١ بغات:
فلسفه جنگ با ٢؛ اختلاف افكنى ٢؛ انحراف ٢؛ كفر ٢ تقويت روحيه:
عوامل ١ مجاهدان:
پاسخگويى به شبهات ١ ٤١٦- ٢١٩- إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدٍ الثَّقَفِيُّ فِي كِتَابِ الْغَارَاتِ: عَنْ مَيْسَرَةَ قَالَ: قَالَ عَلِيٌّ (ع): قَاتِلُوا أَهْلَ الشَّامِ مَعَ كُلِّ إِمَامٍ بَعْدِي).
(مستدرك الوسائل، ١١/ ٦٨، ح ١٢٤٤٦)
«ميسره» گويد: على (ع) فرمود: با مردم شام، به همراه هر امامى كه پس از من زمام امور مسلمين را به دست گيرد بجنگيد.
١. وجوب تداوم جنگ با بغات: حضرت اميرمؤمنان على (ع) به پيروان خود