جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦٠
شالوده سربى بنا شده و مستحكم است. زرهپوشان را پيش بيندازيد، و بىزرهان را پشت سر آنها قرار دهيد، و دندانها را بر هم بفشاريد كه اين كار شمشيرها را از فرقها، بازدارندهتر است، و پيرامون نيزهها پيچ و خم داشته باشيد و نيزه را بپيچانيد چه اين كار در رد كردن نيزه دشمن مؤثرتر است، همچنين نيزه را در كالبد دشمن بهتر مىنشاند. و چشمها را فرو خوابانيد (به اين طرف و آن طرف نگاه نكنيد و به انبوه دشمن خيره نشويد) زيرا اين كار پايدارى را بيشتر مىكند و مايه آرامش دلها مىگردد، و بانگها را آهسته كنيد و فرو ميرانيد، (سر و صدا و هياهو نكنيد) زيرا آن كار در بيرون راندن شوريدگى و اندوه و ترس زياد، نقش مهمى دارد.
درفش جنگ را همواره برافراشته داريد و از جايش تكان ندهيد و دورش را خلوت نكنيد و آن را به هركس نسپاريد مگر به دست دليران جنگى؛ چه آناناند كه جلوى هر پيشآمد بد و ناگوارى مىايستند و مانع از آسيبرسانى آن مىشوند و از آنچه حفظ و نگهدارىاش لازم است، پاسدارى كرده در هنگام فرود آمدن گرفتارى و قرار گرفتن در تنگناها پايدارى مىكنند.
و هيچ نعشى را قطعه قطعه و اندامش را جدا نكنيد، و چون به منزل و ماواى دشمن دسترسى پيدا كرديد هيچ پرده و پوششى را ندريد (كسى را رسوا نكنيد) و داخل هيچ خانهاى نشويد، و چيزى از دارايى و كالاى آنان را برنداريد مگر آنچه را كه در لشكرگاهشان به جاى مانده باشد.
زنان را اذيت و آزار ندهيد كه بر اثر آن عواطفشان تحريك شود؛ هرچند آنها به شما دشنام دهند و بخواهند شرافت و بزرگوارى شما را خدشهدار كنند؛ و به سرداران و بزرگانتان بد بگويند؛ چون نيروى تحمل آنها كمتر است و قواى نفسانى و خِردهايشان به