«اصبغ» گويد: على (ع) در هر جنگى بود، اين ذكر را مى‌گفت: «يا كهيعص».
١. شعار قرآنى، شعار هميشگى اميرمؤمنان (ع) در جنگها: شعار اميرمؤمنان در نبرد با دشمنان، شعار قرآنى بود. در هيچ جنگى نبود مگر اينكه آن حضرت آيه «يا كهيعص» را با صداى بلند مى‌خواند و از خداوند مدد مى‌جست.
مَاكَانَ‌عَلِيٌّ (ع) فِي قِتَالٍ قَطُّ، إِلَّانَادَى: يَا كهيعص‌ شعار:
نقش ١ فرمانده كل قوا (على (ع)):
سيره ١ قرآن:
استمداد از آيات ١ ٤٦٣- ٢٦٦- وَ عَنْ قَيْسِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ حَسَّانَ الْعِجْلِيِّ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ، عَنْ عَلِيٍّ (ع)، أَنَّهُ سَمِعْتُهُ يَقُولُ يَوْمَ صِفِّينَ: (اللَّهُمَّ إِلَيْكَ رُفِعَتِ الْأَبْصَارُ، وَ بُسِطَتِ الْأَيْدِي، وَ دُعِيَتِ الْأَلْسُنُ، وَ أَفْضَتِ الْقُلُوبُ، وَ تُحُوكِمَ إِلَيْكَ فِي الْأَعْمَالِ، فَاحْكُمْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ، [اللَّهُمَّ إِنَّا] نَشْكُو إِلَيْكَ غَيْبَةَ نَبِيِّنَا، وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا، وَ قِلَّةَ عَدَدِنَا، وَ شِدَّةَ الزَّمَانِ عَلَيْنَا، وَ ظُهُورَ الْفِتَنِ عَلَيْنَا، أَعِنَّا عَلَيْهِمْ بِفَتْحٍ تُعَجِّلُهُ، وَ نَصْرٍ تُعِزُّ بِهِ سُلْطَانَ الْحَقِّ وَ تُظْهِرُهُ). (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٠٥، ح ١٢٥٤٣)
«عجلى» از قول شخصى كه برايش نقل كرده گويد: روز نبرد با شاميان در صفين از على (ع) شنيدم مى‌فرمود: بارالها! پرتو ديدگان به سوى درگاه رفيع تو دوخته و دست‌ها به سوى تو گشوده شده و زبان‌ها به دعاخوانى گويا شده و دل‌ها به سوى تو كشانده شده، و حكومت و داورى در مورد كردار (بندگان) پيش تو آورده مى‌شود.
پس خدايا! ميان ما و آنان به حق حكم و داورى فرما كه تو بهترينِ داوران هستى.
خدايا! ما از نبودن پيامبرمان، و زيادى دشمنانمان، و كمبود شمار