آن دوران بود سخن به ميان آورد و گفت: ما، هر وقت با كسانى كه در كوفه قيام كرده‌اند بوديم، خود را مخالف و ناهمساز با آنها مى‌داند.
امام (ع) فرمود: شما با او بجنگيد؛ زيرا افراد آن طايفه كه فرزندان فلانى مى‌باشند مثل ملت ترك و روم اند (كه با مسلمانان دشمنى دارند)؛ به‌راستى ايشان مرزى از سرحدات دشمن هستند (همان‌گونه كه براى از ميان برداشتن مرزهاى كفر مى‌رزميد) با آن طايفه نيز بجنگيد.
١. شناخت دشمنان داخلى به‌واسطه امام: شناخت شورشيان و توطئه گران بغات و حكم آنان به واسطه امام معصوم (يا جانشين وى) امكان‌پذير است.
... فَقَالَ: قَاتِلْهُمْ‌ بغات:
شرايط جنگ با ١؛ شناخت ١ دشمنان:
شناخت ١ ٢٧٠- ٧٣- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الصَّفَّارِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ، عَنِ النَّوْفَلِيِّ، عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ آبَائِهِ (ع) قَالَ: لَمَّا فَرَغَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع) مِنْ أَهْلِ النَّهْرَوَانِ فَقَالَ: لَا يُقَاتِلُهُمْ بَعْدِي إِلَّا «مَنْ هُمْ أَوْلَى بِالْحَقِّ مِنْهُ» (وسائل الشيعه، ١٥/ ٨١، ح ٢٠٠٢٦)
«سكونى» از امام صادق (ع)- از قول پدران بزرگوارش- روايت كرده است:
اميرمؤمنان (ع) چون از جنگ با نهروانيان خلاص و آسوده شد، فرمود: بعد از من كسى حق ندارد با آنان بجنگد مگر آن كسى كه به حق، شايسته‌تر از آن‌ها است (يعنى امام عادل).