١. حكم فرزندان اسير مسلمان پس از آزادى از دست كفار: اگر زمانى فرزندان مسلمانان به دست كفار اسير شدند و سپس در جنگى مسلمانان آنان را آزاد كردند، جز غنايم جنگى به‌حساب نمى‌آيد بلكه به‌آغوش پدران و مادران و يا سرپرست شرعى آنان بر مى‌گردند.
أَمَّا أَوْلَادُ الْمُسْلِمِينَ فَلَا يُقَامُونَ فِي سِهَامِ الْمُسْلِمِينَ، وَ لَكِنْ يُرَدُّونَ إِلَى أَبِيهِمْ وَ أَخِيهِمْ وَ إِلَى وَلِيِّهِمْ بِشُهُودٍ ٢. حكم بردگان اسير مسلمان پس از آزادى از دست كفار: اگر كفار، بردگان مسلمانان را اسير گرفتند و سپس در جنگى مسلمانان آنها را از كفار بازپس گرفتند، جزء غنايم مسلمانان به حساب مى‌آيند و فروخته مى‌شوند و بهاى آنان ميان رزمندگان تقسيم مى‌گردد، ولى بايد قيمت آنان از بيت المال به مالكان آنان پرداخت شود.
وَ أَمَّا الْمَمَالِيكُ فَإِنَّهُمْ يُقَامُونَ فِي سِهَامِ الْمُسْلِمِينَ فَيُبَاعُونَ وَ تُعْطَى مَوَالِيهِمْ قِيمَةَ أَثْمَانِهِمْ مِنْ بَيْتِ مَالِ الْمُسْلِمِينَ‌ اسير:
حكم فرزندان مسلمان ١؛ حكم بردگان ٢ ٣٣٨- ١٤١- مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع): السَّرِيَّةُ يَبْعَثُهَا الْإِمَامُ فَيُصِيبُونَ غَنَائِمَ كَيْفَ تُقْسَمُ؟ قَالَ: إِنْ قَاتَلُوا عَلَيْهَا مَعَ أَمِيرٍ أَمَّرَهُ الْإِمَامُ عَلَيْهِمْ أُخْرِجَ مِنْهَا الْخُمُسُ لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ، وَ قُسِمَ بَيْنَهُمْ أَرْبَعَةَ أَخْمَاسٍ، وَ إِنْ لَمْ يَكُونُوا قَاتَلُوا عَلَيْهَا الْمُشْرِكِينَ كَانَ كُلُّ مَا غَنِمُوا لِلْإِمَامِ يَجْعَلُهُ حَيْثُ أَحَبَّ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ١١٠، ح ٢٠٠٨٨)
«معاويةبن وهب» گويد: به امام صادق (ع) گفتم: امام، فوجى از لشكر را به نقطه‌اى اعزام كرده، آنان در اين ماموريت غنايمى به دست آورده‌اند، حال غنايم چگونه بايد سهميه‌بندى و توزيع شود؟
فرمود: اگر جهت به دست آوردنش تحت فرماندهى سرلشكرى كه‌