دارند و كمتر آسيب مى‌بينند، در پيشاپيش سپاه اسلام حركت كنند و پيادگان بى زره در پشت سر قرار گيرند.
فَقَدِّمُوا الدَّارِعَ، وَ أَخِّرُوا الْحَاسِرَ ٥. فشردن دندان‌ها، عاملى مهم در رفع ترس و دلهره: رزمندگان در هنگام حمله، دندان‌ها را به هم بفشرند كه در رفع ترس و ايجاد اعتماد به نفس و در نتيجه وارد كردن ضربه كارى‌تر به دشمن، نقش مهمى دارد.
وَ عَضُّوا عَلَى النَّوَاجِذِ، فَإِنَّهُ أَنْبَى لِلسُّيُوفِ عَنِ الْهَامِ‌ ٦. پيچ و خم دادن به نيزه به هنگام كاربردن آن؛ هر رزمنده‌اى بايد نحوه استفاده و كاربرد سلاح يا اسلحه خويش را به خوبى بداند و تمرين فراوان كرده و مهارت‌هاى لازم را كسب كرده باشد تا بيشترين استفاده را از آن ببرد. امام على (ع) مى‌فرمايد: بر اطراف نيزه بچرخيد و آن را پيچ و خم دهيد كه اين كار هم در دفع نيزه‌هاى دشمن مؤثرتر است و هم از پاى درآوردن او.
وَ الْتَوُوا عَلَى أَطْرَافِ الرِّمَاحِ، فَإِنَّهُ أَمْوَرُ لِلْأَسِنَّةِ ٧. توجه نكردن به استعدادهاى انبوه دشمن به هنگام هجوم: در وقت هجوم به دشمن، رزمندگان بايد چشم‌ها را فرو بندند و به اطراف و انبوه دشمن و ساز و برگ نظامى او نگاه نكنند، و تمام توجه خويش را براى مقابله با دشمن متمركز سازند، چرا كه اين كار پايدارى را بيشتر كرده و به دلها آرامش مى‌بخشد.
وَ غُضُّوا الْأَبْصَارَ فَإِنَّهُ أَرْبَطُ لِلْجَأْشِ وَ أَسْكَنُ لِلْقُلُوبِ‌ ٨. سكوت به هنگام هجوم، از مبانى عمليات غافلگيرانه و عامل رفع نگرانى نيروى خودى: رزمندگان به هنگام هجوم، نبايد هياهو و سر و صدا كنند. بلكه بايد آهسته سخن بگويند و سكوت كنند. كه در رعايت اصل غافلگيرى و وقار و صلابت ورفع نگرانى و ترس، نقش مهمى دارد و شكست را از رزمندگان دور مى‌كند.
وَ أَمِيتُوا الْأَصْوَاتَ فَإِنَّهُ أَطْرَدُ لِلْفَشَلِ، وَ أَوْلَى بِالْوَقَارِ ٩. برافراشتن پرچم در جنگ‌هاى صدر اسلام، نشان پايدارى: برافراشته بودن پرچم نشان از پايدارى و نمايش قدرت لشكريان داشت. از اين رو امير مؤمنان (ع)