٤٤٩- ٢٥٢- وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ: (قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): لَا يَنْزِلُ دَارَ الْحَرْبِ إِلَّا فَاسِقٌ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ).
(مستدرك الوسائل، ١١/ ٨٩، ح ١٢٤٨٩)
رسول خدا (ص) فرمود: «به «دار الحرب» فرود نمى‌آيد مگر آدم فاسقى كه ذمه از او برداشته شده است.» ١. ممنوعيت سكونت مسلمانان در محل گروههاى محارب: پيامبر اكرم (ص) مى‌فرمايد: كسى كه در سرزمين گروههاى متخاصم حضور و سكونت مى‌يابد، فاسقى است كه امان و پناه و حمايت دولت اسلامى از او برداشته شده است. تعبير پيامبر (ص) از سكونت در سرزمين دشمنان، نشان از منع شديد آن است. از عواقب اين سكونت مى‌توان به تخليه اطلاعاتى اين گونه افراد توسط سپاه دشمن، به خطر افتادن جان او و ايجاد مشكل براى نظام اسلامى ياد كرد.
البته اين حكم از احكام حكومتى است. كه در هر زمان ولى امر طبق شرايط همان عصر تصميمات لازم را اتخاذ مى‌كند.
لَا يَنْزِلُ دَارَ الْحَرْبِ إِلَّا فَاسِقٌ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ دارالحرب:
منع سكونت در ١ ٤٥٠- ٢٥٣- وَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ (ع)، أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْأَعْرَابِ، هَلْ عَلَيْهِمْ جِهَادٌ؟ قَالَ: (لَا، إِلَّا أَنْ يَنْزِلَ بِالْإِسْلَامِ أَمْرٌ- وَ أَعُوذُ بِاللَّهِ- يُحْتَاجُ فِيهِ إِلَيْهِمْ، وَ قَالَ: وَ لَيْسَ لَهُمْ مِنَ الْفَيْ‌ءِ شَيْ‌ءٌ مَا لَمْ يُجَاهِدُوا). (مستدرك الوسائل ١١/ ٩٦، ح ١٢٥٠٩)
از امام صادق (ع) پرسيده شد: «آيا حضور در جهاد بر بيابانگردها واجب است؟
فرمود: نه، مگر آن كه براى (اهل) اسلام مشكلى پيش آيد- و پناه مى‌برم به خدا- كه نياز به حضور آنان باشد.