«حفص بن غياث» از امام صادق (ع) درباره اين كه چرا زنان (اهل كتاب) جزيه نمى‌دهند، سؤال كرد. آن حضرت فرمود: زيرا رسول خدا (ص) از كشتن زنان و فرزندان آن‌ها در دارالحرب نهى كرد؛ مگر اين كه زنان هم با مسلمانان بجنگند كه در اين صورت كشتن آن‌ها جايز است. (والبته) اگر هم جنگيدند در صورتى كه براى تو امكان دارد، از كشتن آن‌ها صرف نظر كن.
بنابراين هنگامى كه از قتل آنها در دارالحرب نهى شده، نهى از قتل آنها در دارالاسلام به طريق اولى است. و اين‌ها اگر از پرداخت جزيه امتناع كردند، كشتن شان جايز نيست. وچون قتل آن‌ها جايز نيست بنابراين جزيه از آنها برداشته شده است.
(اما) مردان اگر از پرداخت جزيه خوددارى كنند (در واقع با اين كارشان) پيمان را نقض كرده‌اند و در اين صورت خون و قتلشان حلال است؛ زيرا كشتن مردان در دارالشرك مباح و بى اشكال است.
هم چنين حكم زمين گيرها و نابيناها و پيرمردان فرتوت و فرزندان آنها در دار الحرب مانند حكم زنان (در امر جزيه) است و از آنها جزيه برداشته شده است.
١. نگرفتن جزيه (ماليات) از زنان اهل كتاب: در زمان جنگ، كشتن زنان اهل كتاب و ذمى ممنوع است، هم چنان كه جزيه و ماليات گرفتن از آنان جايز نيست.
لِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) نَهَى عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ ...
٢. كشتار غير نظاميان، ممنوع: ممنوع بودن كشتار زنان، زمين گيرها، نابينايان، پيرمردان و كودكان در سرزمين كفار در حال جنگ جزء قوانين و مقررات اسلام مى‌باشد. در جنگ با مردان حربى، اين چند طايفه نبايد كشته شوند.
وَ كَذَلِكَ الْمُقْعَدُ مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ وَ الْأَعْمَى وَ الشَّيْخُ الْفَانِي وَ الْمَرْأَةُ وَ الْوِلْدَانُ فِي أَرْضِ الْحَرْبِ‌