حضرت محمد (ص):
سيره ١ جزيه:
معاف شدگان از ١ ٢٩٤- ٩٧- مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّوْفَلِيِّ، عَنِ السَّكُونِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: قُلْتُ لَهُ: مَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ (ص) يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ؟ قَالَ لَوْ أَنَّ جَيْشاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ حَاصَرُوا قَوْماً مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَشْرَفَ رَجُلٌ فَقَالَ أَعْطُونِيَ الْأَمَانَ حَتَّى أَلْقَى صَاحِبَكُمْ وَ أُنَاظِرَهُ فَأَعْطَاهُ أَدْنَاهُمُ الْأَمَانَ وَجَبَ عَلَى أَفْضَلِهِمُ الْوَفَاءُ بِهِ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٧، ح ١٩٩٩٧)
«سكونى» مى‌گويد: خدمت امام صادق (ع) عرض كردم: معناى اين فرموده پيامبر (ص) كه فرمود: «يسعى بذمتهم ادناهم» چيست؟
امام صادق (ع) فرمود: اگر سپاهى از مسلمانان، گروهى از مشركان را محاصره كنند و آن گاه مردى بيايد و بگويد: به من امان دهيد تا فرمانده شما را ملاقات كنم و با او صحبت كنم، و در اين حال، يكى از نيروهاى جزء مسلمانان به او امان دهد، بر (همه و به ويژه) فرمانده است كه به اين امان، وفادار بماند.
٢٩٥- ٩٨- وَ عَنْهُ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) أَنَّ عَلِيّاً (ع) أَجَازَ أَمَانَ عَبْدٍ مَمْلُوكٍ لِأَهْلِ حِصْنٍ مِنَ الْحُصُونِ وَ قَالَ: هُوَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٧، ح ١٩٩٩٨)
«مسعدة بن صدقه» از امام صادق (ع) نقل كرد كه فرمود: به درستى كه على (ع) امان دادن بنده مملوك را براى ساكنان قلعه‌اى از قلعه‌هاى دشمن اجازه داد و فرمود: او (بنده مملوك) يكى از مؤمنان است (كه حق امان دادن دارد).