ابوالبخترى از امام صادق (ع) و او از پدرش نقل كرد كه فرمود:
على (ع) لباسى را كه جزو غنايم بود، به ميان مردم كوفه آورد. اين لباس كلاهدار و جنس آن از «خز» بود. امام حسن (ع) آن را از پدر درخواست كرد ولى حضرت از دادن آن امتناع كرد و آن را مانند بقيه غنايم بين مسلمانان تقسيم كرد. لباس مزبور سهم يك رزمنده همدانى شد كه از سهم خود خوشحال شد. اما هنگامى كه به او گفته شد قبل از اين، امام حسن (ع) آن را از پدرش درخواست كرده بود آن را براى امام‌حسن (ع) فرستاد و امام حسن (ع) نيز آن را پذيرفت.
١. رعايت عدالت در تقسيم غنايم: بر مسؤول تقسيم غنايم لازم است بدون توجه به خويشاوندى خود با رزمندگان، بطور عادلانه و طبق قانون، غنايم را تقسيم كند. و امروز اين مسأله بايد در مسأله بيت المال رعايت شود.
كَسَا عَلِيٌّ (ع) النَّاسَ بِالْكُوفَةِ، فَكَانَ فِي الْكِسْوَةِ بُرْنُسُ خَزٍّ فَسَأَلَهُ إِيَّاهُ الْحَسَنُ فَأَبَى أَنْ يُعْطِيَهُ إِيَّاهُ ...
غنايم جنگى:
رعايت عدالت در ١ ٥٧٢- ٣٧٥- عَنِ ابْنِ سِنَانٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: سَمِعْتُهُ يَقُولُ فِي الْغَنِيمَةِ: يُخْرَجُ مِنْهَا الْخُمُسُ وَ يُقْسَمُ مَا بَقِيَ بَيْنَ مَنْ قَاتَلَ عَلَيْهِ وَ وَلِيَ ذَلِكَ، وَ إِنَّمَا الْفَيْ‌ءُ وَ الْأَنْفَالُ فَهُوَ خَالِصٌ لِرَسُولِ اللَّهِ (ص). (بحارالانوار ٩٧/ ٥٥، ح ٦؛ تفسير عياشى ٢/ ٦١)
ابن سنان از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: بارها از او شنيدم كه درباره غنيمت مى‌فرمود: خمس غنيمت خارج مى‌شود و مابقى آن بين افرادى كه با دشمن جنگيده‌اند يا در امر پشتيبانى جنگ بوده‌اند، تقسيم مى‌شود، و اختيار غنايم و همه انفال، براى رسول خدا (ص) است.