قتل:
مشركان عرب ٤؛ مشركان عجم ١٠ كافران:
حكم جنگ با ٤؛ حكم اموال ٥؛ حكم اموال ذمى ٧؛ اسارت زنان ذمى ٨؛ اسارت كودكان ٨؛ حكم اموال غير ذمى ٩؛ اسارت زنان غير ذمى ٩؛ اسارت كودكان غير ذمى ٩ كفر:
موجبات ١٦ ٢٢٧- ٣٠- وَ عَنِ الصَّفَّارِ عَنِ السِّنْدِيِّ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ جَعْفَر عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ عَلِيٌّ (ع) الْقِتَالُ قِتَالَانِ قِتَالُ أَهْلِ الشِّرْكِ لَايُنْفَرُ عَنْهُمْ حَتَّى يُسْلِمُوا أَوْ يُؤْتُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صَاغِرُونَ وَ قِتَالٌ لِأَهْلِ الزَّيْغِ لَايُنْفَرُ عَنْهُمْ حَتَّى يَفِيئُوا إِلَى أَمْرِ اللَّهِ أَوْ يُقْتَلُوا.
(وسائل الشيعه ١٥/ ٢٨، ح ١٩٩٣٩؛ بحارالانوار ٩٧/ ٩)
«ابو البخترى» از امام صادق (ع)؛ آن حضرت از پدرش و ايشان از على (ع) چنين نقل كرد:
جنگ بر دو نوع است: [١.] جنگ با مشركان؛ (اهل كتاب) كه نبايد از جنگ با آن‌ها دست كشيد تا زمانى كه مسلمان شوند يا با دست خود و با ذلت و خوارى جزيه بپردازند. [٢.] و جنگ با منحرفان؛ كه جنگ از آن‌ها برگشت ندارد تا اين كه بر اساس امر الهى، عمل كنند و به سوى امر خداوند بازگردند يا اين كه كشته شوند.
مراد از اهل شرك، اهل كتاب است كه حمل بر معناى لغوى آن مى‌شود، يعنى براى خدا شريك قرار دادند چنانچه يهود عزير را و مسيحيت حضرت عيسى را پسر خدا دانستندو جزيه مالياتى است كه از غير مسلمانان كه در پناه حكومت اسلامى قرار مى‌گيرند، در برابر حفظ مال و جانشان، گرفته مى‌شود و صاغر (كوچك)