جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٣٢
امير مؤمنان (ع) فرمود: هرگاه به مردى از اهل حرب، دست يافتيد و او مدعى بود از سوى دشمن براى شما پيغامى آورده، پس اگر مشخص شد كه پيك است و چيزى كه گواه آن بود ارائه داد، تا وقتى كه پيامى را ابلاغ كند و به ميان يارانش برگردد، شما نمىتوانيد به او دستدرازى و پرخاش كنيد، ولى چنانچه بر گفتهاش دليلى نيافتيد ادعايش را نپذيريد.» ١. مصونيت پيك در جنگ: اسلام نسبت به رعايت اصول اخلاقى و انسانى در نبرد عنايت خاصى نشان داده است. در عين حفظ هوشيارى به نيروهاى رزمى دستور مىدهد، مسائل انسانى و قوانين و مقررات عرفى و بين المللى را رعايت كنند. از اين رو پيك دشمن كه وظيفهاش ابلاغ پيام به ارتش اسلام مىباشد، طبق اينروايت مصونيت جانى خواهد داشت البته مسأله فوق بستگى به شرايط موجود در جبهه دارد.
... أَنَّهُ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ، ... فَلَا سَبِيلَ لَكُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يُبَلِّغَ رِسَالَتَهُ پيك:
مصونيت ١ قوانين و مقرارت جنگ: ١ ٤٥٥- ٢٥٨- عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) ... وَ الْجَاسُوسُ وَ الْعَيْنُ إِذَا ظُفِرَ بِهِمَا قُتِلَا). (مستدرك الوسائل ١١/ ٩٨، ح ١٢٥١٨)
از امام صادق (ع) «... و هرگاه به جاسوس و ديدهبان دشمن، دست يافتى آنان را بكش.» ١. جواز كشتن ديدهبان و جاسوس دشمن در صورت دسترسى به او: اگر رزمندگان اسلام به جاسوسان و ديدهبانان دشمن دست يافتند مىتوانند طبق حكم و دستور فرماندهى كل قوا و ولى امر مسلمين آنان را بكشند. قتل جاسوس و ديدهبان دشمن حكم حكومتى است و به نظر ولى امر مسلمانان بستگى دارد.
وَ الْجَاسُوسُ وَ الْعَيْنُ إِذَا ظُفِرَ بِهِمَا قُتِلَا جاسوس:
جواز قتل ١