صاحب آن مال به مالش سزاوارتر است و به ديگران نخواهد رسيد. و اموال مسلمانها جزء غنائم محسوب نمى‌شود. البته به‌شرطى كه مال باقى باشد و تقسيم نشده يا به فروش نرسيده باشد. در اين صورت بايد قيمت آن مال به صاحب اصلى اش داده شود.
(كل روايت)
غنائم جنگى:
موارد ١ ٤٤٨- ٢٥١- الْجَعْفَرِيَّاتُ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنِي مُوسَى قَالَ:
حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ (ع): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) بَعَثَ جَيْشاً إِلَى خَثْعَمٍ، فَلَمَّا غَشُوهُمُ اسْتَعْصَمُوا بِالسُّجُودِ، فَقَتَلَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً، فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ (ص)، فَقَالَ: لِلْوَرَثَةِ نِصْفُ الْعَقْلِ بِصَلَاتِهِمْ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِنْ كُلِّ مُسْلِمٍ نَزَلَ مَعَ مُشْرِكٍ فِي دَارِ الْحَرْبِ). (مستدرك الوسائل ١١/ ٨٩، ح ١٢٤٨٨)
امام على (ع) فرمود: «پيامبر اكرم (ص) سپاهى را به سوى قبيله «خثعم» فرستاد، همين كه به آن‌ها دست يافتند، براى آن كه محفوظ مانده بودند سر به سجده نهادند. دشمن از اين فرصت، استفاده كرد و تعدادى از مسلمانان را كشت. وقتى گزارش اين رويداد اسف‌بار به رسول خدا (ص) رسيد، فرمود: نيمى از ديه كسانى كه كشته شده‌اند به ورثه‌شان پرداخت مى‌شود و نيم ديگر به سبب مشغول‌شدنشان به نماز (به گردن خودشان مى‌باشد).
رسول خدا (ص) آن‌گاه فرمود: به راستى من از هر مسلمانى كه در دار الحرب با (وجودِ دشمن) مشركى، [از اسب و از حالت آمادگى‌] فرود آيد بيزارم.» ١. ضرورت استمرار حفظ هوشيارى در تمام مراحل نبرد خصوصاً پس از پيروزى: بر اساس اين حديث سپاه اعزامى پيامبر (ص) آنگاه كه بر دشمن دست يافتند