زيان مى‌بينند و براى هر خبرى كه از جانب خدا به شما داده شد قرارگاهى است و به زودى آن را خواهيد دانست.» ١. شيوه برخورد با شورشيان: در حد امكان نبايد با آنان مجادله كرد بلكه بايد در حد ضرورت سخن گفت. اين آموزه از اميرمؤمنان (ع) در مسجد كوفه است، هنگامى كه خوارج نهروان يكى پس از ديگرى به پا خاستند و شعار «لا حكم الا للَّه» را تكرار كردند. امام (ع) پس از سكوت فرمود: «كلمة حق يراد بها باطل» (اين كلام سخن حقى است كه از آن اراده باطل مى‌شود).
فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الْخَوَارِجِ فَقَالَ: لَا حُكْمَ إِلَّا لِلَّهِ فَسَكَتَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع)، ثُمَّ ... فَلَمَّا أَكْثَرُوا قَالَ: (كَلِمَةُ حَقٍّ يُرَادُ بِهَا بَاطِلٌ)
٢. جنگ با شورشگران داخلى (خوارج) برترين جهاد: با ارزش‌ترين جهادها؛ مبارزه با كجروان و منحرفان داخلى است و برترين مجاهدان، رزمندگانى هستند كه در مقابل چنين گروههايى جهاد كنند، بهترين شهيدان، شهيدانى هستند كه در اين صحنه به شهادت مى‌رسند.
إِنَّ أَفْضَلَ الْجِهَادِ جِهَادُكُمْ، وَ أَفْضَلَ الُمجَاهِدِينَ مَنْ قَتَلَكُمْ، وَ أَفْضَلَ الشُّهَدَاءِ مَنْ قَتَلْتُمُوهُ‌ ٣. زير سؤال بردن حكومت اميرمؤمنان (ع) از ناحيه خوارج: يكى از مهم‌ترين روشهاى مقابله خوارج با حكومت اسلامى امام على (ع)، طرح شعارهايى به ظاهر اسلامى بود كه از طريق آنها سعى مى‌كردند مشروعيت حكومت را، مورد سؤال و شبهه قرار دهند و اعتقاد مردم را نسبت به آن سست كنند؛ مانند طرح شعار «لا حكم الا للَّه» كه در مسجد و به هنگام سخنرانى حضرت على (ع) سردادند.
أَنَّهُ خَطَبَ بِالْكُوفَةِ، فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الْخَوَارِجِ فَقَالَ: لَا حُكْمَ إِلَّا لِلَّهِ‌ ٤. برخورد مسالمت جويانه با خوارج از ناحيه على (ع)، تا قبل از اقدام نظامى آنان: شيوه برخورد حضرت على (ع) در مرحله نخست، شيوه مسالمت جويانه و هدايتگرانه و اتمام حجت بود.
فَلَمَّا أَكْثَرُوا قَالَ: كَلِمَةُ حَقٍّ يُرَادُ بِهَا بَاطِلٌ‌ ٥. تعيين شرايط سه گانه از ناحيه اميرمؤمنان (ع) در برخورد با خوارج: از