لَكِنْ تَرَكْتُ ذَلِكَ لِلْعَاقِبَةِ مِنْ أَصْحَابِي إِنْ خَرَجُوا لَمْ يُقْتَلُوا، وَ الْقَائِمُ (ع) [لَهُ‌] أَنْ يَقْتُلَ الْمَوَّلِيَ وَ يُجْهِزَ عَلَى الْجَرِيحِ).
(مستدرك الوسائل ١١/ ٥٤، ح ١٢٤١٢)
«ابو خديجه» از امام صادق (ع) روايت كرده است كه: على (ع) فرمود: «براى من چنين حقى بود كه فراريان از جبهه جنگ و زخمى‌هاى دشمن را بكشم، ولى اين كار را به خاطر آينده يارانم انجام ندادم كه اگر خروج كردند و فرارى و زخمى شدند كشته نشوند و قائم آل محمد (ص) برايش جايز است كه فرارى و زخمى دشمن را بكشد.» ١. رها ساختن فراريان و مجروحان دشمن به دليل مصالح امت: در جنگ با بغات، با آنكه خداوند به امام على (ع) اجازه كشتن مجروحان را داده بود، آن حضرت بنا به مصالح شيعيان در آينده، آنان را به حال خود رها كرد تا اگر در آينده، پيروان آن حضرت‌از جنگ فرار كردند يا زخمى شدند و به اسارت دشمن در آمدند، مورد انتقام قرار نگيرند.
كَانَ لِي أَنْ أَقْتُلَ ... وَ لَكِنْ تَرَكْتُ ذَلِكَ لِلْعَاقِبَةِ مِنْ أَصْحَابِي إِنْ خَرَجُوا لَمْ يُقْتَلُوا ٢. حكم الهى درباره فراريان و مجروحان، در زمان امام زمان (عج): در زمان حكومت امام زمان (عج)، فراريان و مجروحان دشمن، تعقيب و كشته مى‌شوند.
وَ الْقَائِمُ (ع) [لَهُ‌] أَنْ يَقْتُلَ الْمَوَّلِيَ وَ يُجْهِزَ عَلَى الْجَرِيحِ‌ امام مهدى (ع):
حكم فراريان‌و مجروحان‌در زمان ٢ شيعيان:
مصالح ١ فراريان از جنگ:
فلسفه آزادى ١ مجروحان جنگى:
فلسفه آزادى ١