شرايط حمله به ٢ صلح:
پذيرش ١؛ هوشيارى‌درپذيرش ٣ هوشيارى:
در برابر دشمن ٣ ٣٩١- ١٩٤- دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ: عَنْ عَلِيٍّ (ع)، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ لَهُ فِيَما عَهِدَ إِلَيْهِ: (وَ إِيَّاكَ وَ الْغَدْرَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ الْإِخْفَارَ لِذِمَّتِهِ، فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَ عَهْدَهُ وَ ذِمَّتَهُ أَمَاناً أَمْضَاهُ بَيْنَ الْعِبَادِ بِرَحْمَتِهِ، وَ الصَّبْرُ عَلَى ضِيقٍ تَرْجُو انْفِرَاجَهُ، خَيْرٌ مِنْ غَدْرٍ تَخَافُ (أَوْزَارَهُ وَ تَبِعَاتِهِ) وَ سُوءَ عَاقِبَتِهِ).
(مستدرك الوسائل/ ج ١١/ ص ٤٧/ ح ١٢٣٩٦)
(دعائم ...) از على (ع) روايت كرده كه: پيغمبر خدا (ص) در سفارش و عهدى كه به وى كرد فرمود: «برحذر باش از خيانت ورزيدن به عهد خدا، و نگهبان و پاسدار امان و تعهد الهى باش؛ چون خداوند عهد و ذمت خود را، وسيله ايمنى در ميان بندگان، قرار داده است. و صبر كردن بر سختى و تنگنايى كه‌اميد گشايش آن را دارى از خيانت و فريبى كه از عواقب وخيم و فرجامش مى‌ترسى، بهتر است.» ١. خيانت نكردن در پيمان و امان: اگر مسلمانان حتى با دشمنان خودميثاق بستند يا امانى به دشمن خود دادند نبايد در آن خيانت بورزند؛ زيرا عهد و پيمان و امان دو وسيله‌اند از طرف خدا براى امنيت و آسايش بندگان.
إِيَّاكَ وَ الْغَدْرَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ الْإِخْفَارَ لِذِمَّتِهِ، فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَ عَهْدَهُ وَ ذِمَّتَهُ أَمَاناً أَمْضَاهُ بَيْنَ الْعِبَادِ بِرَحْمَتِهِ‌ ٢. صبر بر سختيهاى جنگ و عدم پيمان شكنى: اگر رزمندگان بر سختيهاى جنگ صبر كنند و پيمان و مقررات را مراعات نمايند گر چه ديرتر پيروزى به دست آيد، بهتر است از خيانت در پيمانى كه پيروزى زودرس دارد ولى فرجام خوشى ندارد.
وَ الصَّبْرُ عَلَى ضِيقٍ تَرْجُو انْفِرَاجَهُ، خَيْرٌ مِنْ‌