حاضر مى‌شود.
سوگند به آن خدايى كه جانم در قبضه قدرت او است، اگر پيامبران الهى هم بر سر راه شهيدان [سواره ايستاده‌] باشند به خاطر فرّ و شكوه آنان پياده شوند و سر پا بايستند، تا به سفره‌هاى گهرنشانى كه براى‌شان گسترده شده مى‌رسند و بر كنار آن مى‌نشينند. هريك از آنان هفتاد هزار نفر خاندان و همسايگان خويشتن را شفاعت مى‌كند تا جايى كه آن‌ها در اين كه كدام‌يك به او نزديك‌ترند با يكديگر به گفت‌گو و كشمكش مى‌پردازند (هركدام مى‌گويد: من به شفاعت سزاوارترم؛ زيرا به جوار و همسايگى او نزديك‌ترم)
پس آنان با من و حضرت ابراهيم بر سر سفره بهشتى مى‌نشينند و هر بامداد و شامگاه به ثواب و كرامت پروردگار مى‌نگرند.» شيخ ابوالفتوح رازى نيز اين حديث را در تفسير خود، نقل كرده است.
١. تشويق رزمندگان به جهاد از ناحيه اميرمؤمنان (ع): حضرت على (ع)، از طريق سخنرانى‌و نقل روايت از پيامبر (ص)، مردم را به شركت در جهاد تشويق و تحريض مى‌كرد.
وَ يَحُضُّهُمْ عَلَى الْجِهَادِ ٢. آزادى از آتش جهنم، پاداش اراده رزمندگان براى جهاد: رزمندگان اسلام هنگامى كه اراده مى‌كنند با دشمن كافر وارد جنگ شوند، خداوند نامه آزادى از آتش دوزخ را براى آنان مى‌نويسد.
إِنَّ الْغُزَاةَ إِذَا هَمُّوا بِالْغَزْوِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُمْ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ ٣. مباهات خداوند به رزمندگان: آن گاه كه رزمندگان سلاح خود را آماده مى‌كنند و براى جنگ مهيا مى‌شوند، خداوند به آنان در برابر فرشتگان مباهات مى‌كند.
فَإِذَا تَجَهَّزُوا لِغَزْوِهِمْ بَاهَى اللَّهُ تَعَالَى بِهِمُ الْمَلَائِكَةُ