پيشانى مركب‌ها و صورت‌هاى خود را بالا گيرند كه حكايت از آمادگى رزمى كامل دارد. در جنگ‌هاى امروزى مى‌بايست تمام تجهيزات، تسليحات، مهمات و امكانات مادى و معنوى به هنگام هجوم به دشمن در آماده باش قرار گيرد.
وَ مُدُّوا جِبَاهَ الْخُيُولِ، وَ وُجُوهَ الرِّجَالِ‌ ٧. كم گويى در حال نبرد، عامل جلوگيرى از سستى و ترس: كم سخن گفتن و سكوت به هنگام نبرد با دشمن، از سستى جلوگيرى مى‌كند و ترس را از وجود آدمى دور مى‌سازد.
وَ أَقِلُّوا الْكَلَامَ فَإِنَّهُ أَطْرَدُ لِلْفَشَلِ، وَ أَذْهَبُ لِلْوَيْلِ‌ ٨. حفظ آمادگى رزمى: رزمندگان اسلام مى‌بايست در هر لحظه و موقعيت براى رويارويى و تاختن به دشمن آماده باشند.
وَ وَطِّنُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى الْمُبَارَزَةِ وَ الْمُنَازَلَةِ وَ الُمجَاوَلَةِ وَ اثْبُتُوا ٩. ياد خدا موجب آرامش قلب: رزمندگان اسلام بايد بسيار به ياد خدا باشند؛ ياد خدا، به دل‌ها آرامش مى‌بخشد.
وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً ١٠. پاسدارى از پرچم و درفش جنگ: در جنگ‌هاى صدر اسلام پرچم و درفش جنگ، علامت و نشان استوارى ارتش اسلام بود. امروز قرارگاههاى فرماندهى همان نقش را دارند. هر كس را لايق پاسدارى از پرچم نيست، بلكه كسانى به خوبى از عهده اين وظيفه بر مى‌آيند كه به حقايق آشنا و در مصاف با دشمن از شرف و ناموس و آبروى مسلمانان دفاع كرده باشند.
فَإِنَّ الْمَانِعَ لِلذِّمَارِ عِنْدَ نُزُولِ الْحَقَائِقِ هُمْ أَهْلُ الْحِفَاظِ الَّذِينَ يَحُفُّونَ بِرَايَاتِهِمْ‌ ١١. وحدت زمانى در حمله به دشمن: هنگام حمله به دشمن، بايد همه رزمندگان برابرِ طرحهاى عمليات و از پيش تعيين شده، با وحدت، همدلى و هماهنگى در صف واحد به دشمن يورش برند.
وَ إِذَا حَمَلْتُمْ فَافْعَلُوا فِعْلَ رَجُلٍ وَاحِدٍ ١٢. استقامت در برابر سختيهاى جنگ: هنگام نبرد، استقامت در برابر سختى‌هاى جنگ، رزمندگان را به پيروزى مى‌رساند، چرا كه پيروزى در نبرد نوبتى است.
وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّحَامِي، فَإِنَّ الْحَرْبَ سِجَالٌ‌