دارالحرب:
ممنوعيت زندگى در ٢ مسلمانان:
پرداخت ديه ١ هجرت:
وجوب از دارالحرب ٢ ٣٣٥- ١٣٨- وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ جَمِيعاً، عَنْ عُثَمانَ بْنِ عِيسَى، عَنْ سَمَاعَةَ، عَنْ أَحَدِهِمَا (ع) قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) خَرَجَ بِالنِّسَاءِ فِي الْحَرْبِ يُدَاوِينَ الْجَرْحَى، وَ لَمْ يَقْسِمْ لَهُنَّ مِنَ الْفَيْ‌ءِ شَيْئاً، وَ لَكِنَّهُ نَفَلَهُنَّ.
(وسائل الشيعه، ٥/ ١١٢، ح ٢٠٠٩٣؛ الكافى، ٥/ ٤٥)
«سماعة» از يكى از دو امام (امام صادق يا امام كاظم عليهما السلام) روايت كرده است كه: پيغمبر خدا (ص) زن‌ها را به جنگ مى‌برد تا به درمان زخمى‌ها بپردازند و از اموال گرفته شده از دشمن چيزى ميان آن‌ها تقسيم نمى‌كرد؛ اما خارج از تقسيم، مقدارى مال به آنها عطا مى‌كرد.
١. حضور زنان امدادگر در جبهه: در سيره پيامبر اكرم (ص) مشاهده مى‌شود كه آن حضرت زنان امدادگر را به جنگ مى‌برد تا زخمى‌ها را مداوا كنند.
إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) خَرَجَ بِالنِّسَاءِ فِي‌الْحَرْبِ يُدَاوِينَ الْجَرْحَى‌ ٢. زنان از غنايم سهمى نمى‌بردند: زنانى كه در جبهه حضور پيدا مى‌كردند و به امر درمان مجروحان مى‌پرداختند، سهمى از غنايم جنگى به آنان تعلق نمى‌گرفت. اما رسول خدا (ص) چيزى به آنان مى‌بخشيد و اعطا مى‌كرد.
وَلَمْ يَقْسِمْ لَهُنَّ مِنَ الْفَيْ‌ءِ شَيْئاً، وَ لَكِنَّهُ نَفَلَهُنَ‌ امدادگر:
نقش زنان ١