مى‌كند. همانطور كه رسول خدا (ص) نسبت به زمين‌ها و درختان نخل خيبر، اين‌گونه عمل كرد. در حالى كه مردم مى‌گفتند اين صلاح نيست كه زمين را در برابر نخل آن محاسبه كنيم؛ زيرا زمين بيشتر از درخت است و رسول خدا (ص) از اهل خيبر قبول كرد كه براى سهم آن‌ها در پرداخت ماليات زمين، يك‌دهم و نصف يك‌دهم را قرار دهد. بزنطى گويد: و شنيدم كه امام رضا (ع) مى‌فرمود: هنگامى كه اهل طائف مسلمان شدند، پس رسول خدا (ص) آن‌ها را آزاد كرد و براى زمين‌هاى آن‌ها ماليات ١١٠ و نصف ١١٠ قرار داد. و اهل مكه نيز با فتح مكه به دست رسول خدا (ص)، اسير مسلمانان شدند. اما رسول خدا (ص) آن‌ها را آزاد كرد و فرمود شما آزاديد.
احكام زمين از احكام حكومتى است و داراى شرايط خاص همان روز كه امام و ولى امر هر گونه به مصلحت اسلام و مسلمانان بدانند عمل مى‌كنند.
١. خراج زمين آباد و غير آباد: سيره اهل‌بيت (ع) درباره نحوه تعيين خراج براى زمين مسلمانان چنين بوده است: چنان چه زمين را آباد كرده باشد، يك پنجم و چنانچه زمين را آباد نكرده باشد يك دهم از او خراج دريافت مى‌شود.
الْعُشْرُ وَ نِصْفُ الْعُشْرِ عَلَى مَنْ أَسْلَمَ طَوْعاً ...
٢. از آن امام بودن اراضى‌يى كه با جنگ به دست مى‌آيد: زمينهايى كه در جنگ به تصرف مسلمانان در مى‌آيد، براى امام است و هرگونه كه صلاح بداند، عمل مى‌كند. اين شيوه، سيره رسول خدا (ص) است.
وَ مَا أُخِذَ بِالسَّيْفِ فَذَلِكَ لِلْإِمَامِ يُقَبِّلُهُ بِالَّذِي يَرَى كَمَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) بِخَيْبَرَ ٣. وضع ماليات براى اهل خيبر از جانب رسول خدا (ص): رسول خدا (ص) براى زمينهاى خيبريان كه در آن نخل كاشته بودند، ماليات يك دهم و نصف يك دهم مقرر فرموده.
وَ قَدْ قَبَّلَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) خَيْبَرَ وَ عَلَيْهِمْ فِي حِصَّتِهِمْ الْعُشْرُ وَ نِصْفُ الْعُشْرِ