٥٧٠- ٣٧٣- ابْنُ ظَرِيفٍ، عَنِ ابْنِ عُلْوَانَ، عَنِ الصَّادِقِ، عَنْ أَبِيهِ (ع) قَالَ:
كَانَ رَسُولُ‌اللَّهِ (ص) يَجْعَلُ لِلْفَارِسِ ثَلَاثَةَ أَسْهُمٍ وَ لِلرَّاجِلِ سَهْماً.
(بحارالانوار ٩٧/ ٥٤، ح ١؛ قرب الاسناد/ ٤٢)
امام صادق (ع) از پدرش نقل كرد كه رسول خدا (ص) براى سواره‌نظام سه سهم و براى پياده‌نظام يك سهم قرار مى‌داد.
روايت ناظر به جنگ‌هاى صدر اسلام است كه اسب نقش مهمى در جنگ داشت، و اسب را هم رزمنده تهيه مى‌كرد.
١. سهم پياده نظام از غنايم: در تقسيم غنايم، سهم نيروهاى پياده (كه مركبى با خود نداشتند) يك سهم تعيين شده بود.
وَ لِلرَّاجِلِ سَهْماً ٢. سهم سواره نظام: اين روايت مى‌گويد كسى كه به همراه خود مركب (اسب يا شتر) به ميدان نبرد آورده بود، و به اصطلاح سواره نظام نام مى‌گرفت سه سهم از غنايم جنگى مى‌برد. يك سهم براى خودش و دو سهم براى مركبش.
(للفارس ثلاثة اسهم) ولى در روايات معارض يك سهم براى مركب تعيين شده است. يعنى پياده نظام يك سهم و سوار، نظام دو سهم مى‌برد.
غنائم جنگى:
سهم پياده نظام از ١؛ سهم سواره نظام از ٢؛ ٥٧١- ٣٧٤- أَبُو الْبَخْتَرِيِّ عَنِ الصَّادِقِ، عَنْ أَبِيهِ (ع) قَالَ: كَسَا عَلِيٌّ (ع) النَّاسَ بِالْكُوفَةِ، فَكَانَ فِي الْكِسْوَةِ بُرْنُسُ خَزٍّ فَسَأَلَهُ إِيَّاهُ الْحَسَنُ فَأَبَى أَنْ يُعْطِيَهُ إِيَّاهُ وَ أَسْهَمَ عَلَيْهِ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ فَصَارَ لِفَتًى مِنْ هَمْدَانَ فَانْقَلَبَ بِهِ الْهَمْدَانِيُّ، فَقِيلَ لَهُ: إِنَّ حَسَناً كَانَ سَأَلَهُ أَبَاهُ فَمَنَعَهُ إِيَّاهُ، فَأَرْسَلَ بِهِ الْهَمْدَانِيُّ إِلَى الْحَسَنِ ع فَقَبِلَهُ.
(بحارالانوار ٩٧/ ٥٥، ح ٤؛ قرب الاسناد، ٦٩)