٥٦٨- ٣٧١- فس [تفسير القمي‌] الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ: رَجَبٌ مُفْرَدٌ وَ ذُو الْقَعْدَةِ وَ ذُو الْحِجَّةِ وَ الُمحَرَّمُ مُتَّصِلَةً حَرَّمَ اللَّهُ فِيهَا الْقِتَالَ وَ يُضَاعِفُ فِيهَا الذُّنُوبَ وَ كَذَلِكَ الْحَسَنَاتُ، وَ أَشْهُرُ السِّيَاحَةِ مَعْرُوفَةٌ «وَ هِيَ عِشْرُونَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ وَ الُمحَرَّمُ وَ صَفَرٌ وَ شَهْرُ رَبِيعٍ الْأَوَّلِ وَ عَشْرٌ مِنْ شَهْرِ رَبِيعٍ الآْخِرِ، وَ هِيَ الَّتِي أَجَّلَ اللَّهُ فِيهَا الْمُشْرِكِينَ فِي قَوْلِهِ «فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ» وَ أَشْهُرُ الْحَجِّ مَعْرُوفَةٌ وَ هِيَ شَوَّالٌ وَ ذُو الْقَعْدَةِ وَ ذُو الْحِجَّةِ.
(بحارالانوار، ج ٩٧، ص ٥٣، ح ٣)
ماه‌هاى حرام (عبارتند از) رجب، ذى‌قعده، ذى‌حجه و محرم، كه خداوند در اين ماه‌ها جنگ را حرام كرده است و در اين ماه‌ها، گناهان و حسنات دو برابر محاسبه مى‌شود. و ماه‌هاى سياحت كه معروف‌ند (عبارتند از) بيست روز از ذى‌حجه، و ماه محرم و صفر و ربيع‌الاول و ده روز از ماه ربيع‌الاخر. و اين ماه‌هايى است كه خداوند مشركان را در آن آزاد گذاشته است. در آن‌جا كه فرمود:
«چهار ماه مهلت داريد كه آزادانه در زمين گردش كنيد» (توبه: ٢) و ماه‌هاى حج كه معروف‌ند (عبارتند از) شوال، ذى‌قعده و ذى‌حجه.
١. ماههاى حرام: ماههايى كه جنگ در آنها حرام است عبارت است از چهار ماه رجب، ذوقعده، ذوحجه و محرم.
الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ: رَجَبٌ مُفْرَدٌ وَ ذُو الْقَعْدَةِ وَ ذُو الْحِجَّةِ وَ الُمحَرَّمُ‌ ٢. مهلت مشركان در چهار ماه: پس از نزول سوره براءة به مشركان چهار ماه فرصت داده شد تا تصميم بگيرند و يك را برگزينند، يا اسلام، يا جنگ. آن چهار ماه عبارت بود از بيست روز از ذى‌حجه، محرم، صفر، ربيع الاول و ده روز از ربيع آخر.
أَشْهُرُ السِّيَاحَةِ مَعْرُوفَةٌ وَ هِيَ عِشْرُونَ ...