١. ماههاى حرام در جهاد: جهاد در چهار ماه از سال- با رعايت شرايط- حرام است اين ماهها عبارتند از: رجب، ذى قعده، ذى‌حجه، و محرم.
ماههاى حرام:
حرمت جنگ در ١ ٥٦٧- ٣٧٠- مَاجِيلَوَيْهِ عَنْ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ رَفَعَهُ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ» قَالَ: الُمحَرَّمُ وَ صَفَرٌ وَ رَبِيعٌ الْأَوَّلُ وَ رَبِيعٌ الآْخِرُ وَ جُمَادَى الْأُولَى وَ جُمَادَى الآْخِرَةُ وَ رَجَبٌ وَ شَعْبَانُ وَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ شَوَّالٌ وَ ذُو الْقَعْدَةِ وَ ذُو الْحِجَّةِ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ عِشْرُونَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ وَ الُمحَرَّمُ وَ صَفَرٌ وَ شَهْرُ رَبِيعٍ الْأَوَّلِ وَ عَشْرٌ مِنْ شَهْرِ رَبِيعٍ الآْخِرِ. (بحارالانوار ٩٧/ ٥٢، ح ٢)
در روايت مرفوعه، ابن ابى عمير از امام صادق (ع) نقل كرد كه امام (ع) درباره اين سخن خداوند در قرآن كه «ان عدة الشهور عند الله ...» فرمود: (منظور از اين ماه‌ها) محرم، صفر، ربيع‌الاول، ربيع‌الاخر، جمادى‌الاول، جمادى‌الاخر، رجب، شعبان، رمضان، شوال، ذى‌قعده و ذى‌حجه است. از اين دوازده ماه، چهار ماه حرام است: ٢٠ روز از ذى‌حجه، محرم و صفر و ربيع‌الاول و ده روز از ماه ربيع‌الاخر.
١. مهلت مشركان در چهار ماه: به قرينه روايت بعدى، مراد از چهار ماه حرام، ماههايى است كه خداوند به مشركان مهلت داده كه شامل بيست روز از ذى حجه، محرم، صفر، ربيع الاول و ده روز از ربيع الثانى مى‌شود.
... وَ ذُو الْحِجَّةِ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ عِشْرُونَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ وَ الُمحَرَّمُ وَ صَفَرٌ وَ شَهْرُ رَبِيعٍ الْأَوَّلِ وَ عَشْرٌ مِنْ شَهْرِ رَبِيعٍ الآْخِرِ كافران:
مهلت به ١