على (ع) فرمود: و بر انسان ترسو لازم نيست كه به ميدان جنگ (خط مقدم)، برود؛ زيرا خيلى زود شكست مى‌خورد. پس به جاى جنگيدن (در خط مقدم) نيازمنديهاى رزمندگان را برآورده كند، (زيرا) اجر او مانند اجر كسى است كه وى او را تجهيز كرده و به ميدان فرستاده است. بدون آن كه از اجر آن رزمنده چيزى كاسته شود.
١. به كار نگرفتن افراد ترسو در خط مقدم جبهه: صلاح نيست فرماندهان افراد بزدل و ترسو را به عنوان خط شكن به خط مقدم جبهه بفرستند. زيرا اين گونه افراد تاب مقاومت نداشته‌خيلى زود شكست مى‌خورد و حتى‌باعث تضعيف روحيه‌ديگران نيز مى‌شود.
وَ لَا يَحِلُّ لِلْجَبَانِ أَنْ يَغْزُوَ لِأَنَّهُ يَنْهَزِمُ سَرِيعاً ٢. بكارگيرى انسان‌هاى ترسو در موقعيت‌هاى ديگر و استفاده بهينه از نيروها: افراد ترسو كه جرأت روبه‌رو شدن با دشمن و جنگيدن را ندارند، نبايد بطور كامل از جبهه حذف شوند، بلكه بر فرماندهان جنگ است كه با بررسى توانمندى‌هاى آنان، در جاى مناسب و از جمله امور پشتيبانى از آنان استفاده كند.
... فَلْيُجَهِّزْ بِهِ غَيْرَهُ‌ ٣. پاداش نيروهاى تداركات و پشتيبان جنگ همانند نيروهاى رزمى: نيروهاى تداركاتى و پشتيبانى كه نيازهاى رزمندگان خط مقدم را فراهم مى‌كنند و به آنان تجهيزات و امكانات مى‌رسانند، در نزد خدا پاداشى چون نيروهاى رزمنده كه در خط مقدم با دشمن مى‌جنگند را دارند.
فَإِنَّ لَهُ مِثْلَ أَجْرِهِ وَ لَا يُنْقَصُ مِنْ أَجْرِهِ شَيْ‌ءٌ تداركات:
پاداش نيروهاى ٣ نيروها:
عدم بكارگيرى ى ترسو در خط مقدم ١؛ بكارگيرى ى ترسو ٢؛ پاداش ى پشتيبانى ٣