و از امام صادق (ع) نقل شده كه از آن حضرت درباره اعراب (باديه نشين) سؤال شد كه آيا جهاد بر آن‌ها (نيز) واجب است؟ فرمود: نه (واجب نيست) مگر اينكه (يك) وضعيت حاد و بحرانى براى نظام حكومت پيش آيد كه (دولت اسلامى مجبور شود از آن‌ها كمك بگيرد) و پناه مى‌برم به خدا از اينكه در چنين امرى به آن‌ها، احتياج شود؛ و فرمود: و مادامى كه جهاد نكرده‌اند غنيمتى به آن‌ها تعلق نمى‌گيرد.
١. واجب نبودن جهاد (ابتدايى) بر اعراب باديه نشين: در عصر رسالت، جهاد بر اعراب باديه نشين كه به مدينه مهاجرت نكرده بودند، در شرايط عادى واجب نبوده است. مگر در شرايط بحرانى كه دولت اسلامى بنابر اضطرار مجبور مى‌شد از آنان كمك بگيرد، و اسلام را از خطر نجات دهد.
سُئِلَ عَنِ الْأَعْرَابِ هَلْ عَلَيْهِمْ جِهَادٌ؟ قَالَ: لَا إِلَّا أَنْ يَنْزِلَ بِالْإِسْلَامِ أَمْرٌ ٢. تعلق نگرفتن غنايم جنگ يه اعراب باديه نشين: تا وقتى كه اين گروه وارد جنگ نشده‌اند و همراه مسلمانان با دشمنان نجنگيده‌اند، از غنايم جنگى بهره‌اى ندارند.
وَ لَيْسَ لَهُمْ مِنَ الْفَيْ‌ءِ شَيْ‌ءٌ مَا لَمْ يُجَاهِدُوا باديه نشينان:
جهاد ابتدايى ١؛ شرايط كمك از ٢؛ ندادن غنائم به ٣ جنگ:
شرايط كمك از باديه نشينان در ٢ جهاد ابتدايى:
عدم وجوب بر باديه نشينان ١ غنايم جنگى:
عدم تعلق به باديه نشينان ٣ ٥٥١- ٣٥٤- قَالَ عَلِيٌّ (ع): وَ لَا يَحِلُّ لِلْجَبَانِ أَنْ يَغْزُوَ لِأَنَّهُ يَنْهَزِمُ سَرِيعاً، وَ لَكِنْ لِيَنْظُرْ مَا كَانَ يُرِيدُ أَنْ يَغْزُوَ بِهِ فَلْيُجَهِّزْ بِهِ غَيْرَهُ فَإِنَّ لَهُ مِثْلَ أَجْرِهِ وَ لَا يُنْقَصُ مِنْ أَجْرِهِ شَيْ‌ءٌ.
(بحارالانوار، ٩٧/ ٤٩، ح ١٦؛ دعائم الاسلام، ج ١، ص ٣٤٢)