٥٢٩- ٣٣٢- فس: «وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يُهاجِرُوا ما لَكُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ حَتَّى يُهاجِرُوا وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلى‌ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ» فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِي الْأَعْرَابِ، وَ ذَلِكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص صَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَدَعَهُمْ فِي دِيَارِهِمْ وَ لَا يُهَاجِرُوا إِلَى الْمَدِينَةِ، وَ عَلَى أَنَّهُ إِنْ أَرَادَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ص غَزَا بِهِمْ وَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْغَنِيمَةِ شَيْ‌ءٌ، وَ أَوْجَبُوا عَلَى النَّبِيِّ ص أَنَّهُ إِنْ أَرَادَهُمُ الْأَعْرَابُ مِنْ غَيْرِهِمْ أَوْ دَهَاهُمْ دَهْمٌ مِنْ عَدُوِّهِمْ أَنْ يَنْصُرَهُمْ إِلَّا عَلَى قَوْمٍ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الرَّسُولِ عَهْدٌ وَ مِيثَاقٌ إِلَى مُدَّةٍ. (بحارالانوار ٩٧/ ٣٣، ح ١٤)
«... آيه ٧٢ سوره انفاق كه مى‌فرمايد: و آن‌ها كه ايمان آوردند و مهاجرت نكردند، هيچ‌گونه ولايت (دوستى و تعهدى) در برابر آنها نداريد تا هجرت كنند. و (تنها) اگر در (حفظ) دين (خود) از شما يارى طلبند، بر شماست كه آن‌ها را يارى كنيد، جز بر ضد گروهى كه ميان شما و آنها، پيمان (ترك مخاصمه) است؛ ...)» اين آيه درباره اعراب نازل شده است و (داستان) آن از اين قرار بود كه رسول خدا (ص) با آن‌ها قراردادى را امضاء كرده بود كه بر اساس آن، با آن‌ها مصالحه كرد كه آن‌ها در ديار خودشان بمانند و به مدينه مهاجرت نكنند و اگر دشمن قصد جنگ با جهاد در آيينه روايت(ج‌٢) ٥١٤ كتاب هفتم: بحارالانوار رسول خدا (ص) داشت به كمك مسلمانان بيايند اما غنيمتى به آن‌ها نمى‌رسد.
همچنين مسلمانان نيز در صورتى كه آن‌ها مورد هجوم دشمن واقع شدند به كمك‌شان بروند و آن را يارى دهند. مگر بين دشمن آن‌ها و پيامبر خدا (ص) عهد و ميثاقى باشد كه در اين صورت پيامبر نمى‌تواند به آن‌ها كمك كند (زيرا با طرف مقابل آن‌ها، پيمان ترك مخاصمه امضا كرده است).