جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٩٩
لَا يُقْتَلُ الرُّسُلُ ٢. برخوردارى گروگانهاى طرفين درگير در جنگ، از مصونيت جانى: افراد دشمن كه به گروگان نيروهاى خودى در آمدهاند در امان اند و مصونيت جانى دارند.
وَ لَا الرُّهُنُ پيك:
مصونيت ١ دشمنان:
مصونيت فرستادگان ١ گروگان:
مصونيت ١ ٥٢٤- ٣٢٧- أَبُو عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ عُقْدَةَ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ (ص) أَنَّهُ قَالَ: أَيُّمَا حَلْفٍ كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَإِنَّ الْإِسْلَامَ لَمْ يَرُدَّهُ وَ لَا حَلْفَ فِي الْإِسْلَامِ، الْمُسْلِمُونَ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ يُجِيرُ عَلَيْهِمْ أَدْنَاهُمْ، وَ يَرُدُّ عَلَيْهِمْ أَقْصَاهُمْ، تُرَدُّ سَرَايَاهُمْ عَلَى قُعَّدِهِمْ، لَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ، وَ دِيَةُ الْكَافِرِ، نِصْفُ دِيَةِ الْمُؤْمِنِ، وَ لَا جَلَبَ وَلَا جَنَبَ وَلَا تُؤْخَذُ صَدَقَاتُهُمْ إِلَّا فِي دُورِهِمْ، قَالَ رَسُولُاللَّهِ (ص) هَذَا الْحَدِيثَ فِي خُطْبَةِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ.
(بحارالانوار ٩٧/ ٣٢، ح ٧، امالى طوسى ١/ ٢٦٩)
محمد بن اسحاق بن عمرو بن شعيب روايت مىكند كه پيامبر خدا (ص) فرمود: هر سوگند و پيمانى كه در عصر جاهليت منعقد شده است، مورد قبول و احترام اسلام است و در اسلام پيمان جديدى نيست كه با آن پيمانها مغايرت داشته باشد.
قدرت مسلمانان براى سلطه بر غير مسلمانان است و پايينترينِ افراد مسلمان به غير مسلمان امان و پناه مىدهد. و (نيز) مىتواند اسراى كفار را آزاد كند و مسلمانان جنگهايشان را بهسوى پايگاههاى كفار هدايت مىكنند (و جنگ را به محل استقرار نيروهاى آنها