٥١٦- ٣١٩- أَبِي، عَنْ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ عِيسَى، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ وَ الْبَزَنْطِيِّ مَعاً عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثَمانَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: أَرْبَعٌ لَا يَجُزْنَ فِي أَرْبَعَةٍ: الْخِيَانَةُ وَ الْغُلُولُ وَ السَّرِقَةُ وَ الرِّبَا، لَا تَجُوزُ فِي حَجٍّ وَ لَا عُمْرَةٍ وَ لَا جِهَادٍ وَ لَا صَدَقَةٍ. (بحارالانوار ٩٧/ ٢١، ح ٧، خصال ١/ ١١٦)
ابان بن عثمان از امام صادق (ع) نقل كرد كه فرمود: چهار چيز در چهار جا نمى‌رويد: خيانت (نسبت به پيمان‌هاى منعقدشده با دشمن)، دستبرد به غنايم، قبل از تقسيم و سرقت و ربا، در مورد حج، عمره، جهاد و صدقه.» خيانت، سرقت، دستبرد به بيت المال و ربا در هيچ موردى جايز نيست. ولى در پيام‌ها موضوع جهاد مورد تأكيد قرار گرفته است.
١. حرمت خيانت در پيمان: اگر مسلمانان بادشمن پيمان بستند نبايد خيانت كنند و طبق دستورات الهى بايد به پيمان خود پايبند باشند، مگر آن كه دشمن پيمان را نقض كند.
أَرْبَعٌ لَا يَجُزْنَ فِي أَرْبَعَةٍ: الْخِيَانَةُ وَ الْغُلُولُ‌ ٢. حرمت سرقت غنايم قبل از تقسيم ميان رزمندگان: غنايم جنگى قبل از تقسيم نبايد مورد دستبرد واقع شود.
لَا تَجُوزُ ... السَّرِقَةُ ... و لَا جِهَادٍ پيمان:
حرمت خيانت در ١ غنايم جنگى:
حرمت دزدى ٢ ٥١٧- ٣٢٠- وَ قَالَ (ع): لَا يَخْرُجُ الْمُسْلِمُ فِي الْجِهَادِ مَعَ مَنْ لَا يُؤْمَنُ عَلَى الْحُكْمِ وَ لَا يُنْفِذُ فِي الْفَيْ‌ءِ أَمْرَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَإِنَّهُ إِنْ مَاتَ فِي ذَلِكَ كَانَ مُعِيناً لِعَدُوِّنَا فِي حَبْسِ حَقِّنَا وَ الْإِشَاطَةِ بِدِمَائِنَا وَ مِيتَتُهُ مِيتَةٌ جَاهِلِيَّةٌ. (بحارالانوار ٩٧/ ٢١ ح ٩، خصال ٢/ ٤٠٧)