را كه مسلمين قادر نيستند به سرزمين اسلامى بياورند، چه پيش از قسمت و چه بعد از آن، نابود كنند.
١. جواز كشتن اسير دشمن: اسير مشرك را بايد به پشت جبهه منتقل كنند، اما اگر توان راه رفتن ندارد و مسلمانان نيز وسيله‌اى جهت انتقال او به پشت جبهه ندارند، در صورتى كه احتمال دهند در صورت رها كردن، به دشمنان اسلام ملحق گشته، دوباره به جنگ با مسلمانان مى‌آيد، مى‌توان او را كشت. البته رزمندگان خود سر نمى‌توانند چنين عملى كنند چون حكم اسير توسط فرماندهى كل قوا صادر مى‌شود ... مُشْرِكاً فِي أَرْضِ الْحَرْبِ ... وَ خَافَ ... أَنْ يَلْحَقَ بِالْمُشْرِكِينَ، قَالَ: (يَقْتُلُهُ وَ لَا يَدَعُهُ ...
٢. نابود كردن غنايم غير قابل انتقال: لازم است غنايمى كه به دلايلى مسلمانان قادر به انتقال آن به دارالاسلام نيستند با نظر فرماندهى نابود شوند چه تقسيم شده باشد يا خير.
... يَنْبَغِي أَنْ يُفْعَلَ فِي مَا لَمْ يُطِقِ الْمُسْلِمُونَ حَمْلَهُ مِنَ الْغَنِيمَةِ، قَبْلَ أَنْ تُقْسَمَ وَ بَعْدَ أَنْ قُسِمَتْ‌ اسيران:
شرايط جواز قتل ١ غنائم جنگى:
انهدام غير قابل انتقال ٢ ٥٠١- ٣٠٤- وَ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (ع)، أَنَّهُ قَالَ فِي الْغَنِيمَةِ لَا يُسْتَطَاعُ حَمْلُهَا وَ لَا إِخْرَاجُهَا مِنْ دَارِ الْمُشْرِكِينَ: (يُتْلَفُ وَ يُحْرَقُ الْمَتَاعُ وَ السِّلَاحُ بِالنَّارِ، وَ تُذْبَحُ الدَّوَابُّ وَ الْمَوَاشِي، (وَ لَا يُحْرَقُ) بِالنَّارِ، وَ لَا يُعْقَرُ فَإِنَّ الْعَقْرَ مُثْلَةٌ). قَالَ: «وَ مَا أَصَابَ أَهْلُ الْبَغْيِ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ فِي حَالِ بَغْيِهِمْ، فَهُوَ هَدَرٌ، إِنْ رَأَى الْإِمَامُ الْعَدْلُ، أَنَّ فِي مُوَادَعَةِ أَهْلِ الْبَغْيِ قُوَّةً لِأَهْلِ الْعَدْلِ وَ خَيْراً، وَادَعَهُمْ كَمَا يُوَادَعُ الْمُشْرِكُونَ، وَ مَا كَانَ مِنْ أَمْوَالِ أَهْلِ الْبَغْيِ فِي أَيْدِي أَهْلِ الْعَدْلِ، فَيَنْبَغِي أَنْ يَحْبِسُوهَا عَنْهُمْ مَا دَامُوا عَلَى‌