مى‌شد و اين روايات ناظر به آن مقطع و آن شرايط است. ولى امروز غنايم جنگى تماماً در اختيار ولى امر مسلمين قرار مى‌گيرد و بين رزمندگان تقسيم نمى‌شود.
١. عدم تصرف و استفاده از غنايم قبل از تقسيم: رزمندگان صدر اسلام قبل از آن كه غنايم در بين افراد تقسيم شود، نمى‌بايست در آن تصرف و يا از آن استفاده مى‌كردند. و امروز بدون اجازه فرماندهى نمى‌توانند در غنايم بدست آمده از دشمن استفاده كنند.
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) نَهَى أَنْ تُرْكَبَ دَابَّةٌ مِنَ الْمَغْنَمِ حَتَّى تُهْزَلَ ... مِنْ قَبْلِ أَنْ تُقْسَمَ‌ ٢. جواز استفاده از غنايم در امر جهاد: استفاده از غنايم- اعم از تسليحات و غيره- در جهاد با دشمن جايز است و بايد پس از استفاده، آن را به جاى خود برگرداند.
وَ لَا بَأْسَ بِالِانْتِفَاعِ بِالْغَنَائِمِ فِي جِهَادِ الْعَدُوِّ ... ثُمَّ تُرَدُّ إِلَى مَكَانِهَا غنايم جن جهاد در آيينه روايت(ج‌٢) ٤٨٧ كتاب هفتم: بحارالانوار گى:
شرط استفاده از ١ ٥٠٠- ٣٠٣- وَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع)، أَنَّهُ قَالَ فِي رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ اشْتَرَى مُشْرِكاً فِي أَرْضِ الْحَرْبِ فَلَمْ يُطِقِ الْمَشْيَ، وَ لَمْ يَجِدْ مَا يَحْمِلُهُ عَلَيْهِ، وَ خَافَ إِنْ تَرَكَهُ أَنْ يَلْحَقَ بِالْمُشْرِكِينَ، قَالَ: (يَقْتُلُهُ وَ لَا يَدَعُهُ، وَ كَذَلِكَ يَنْبَغِي أَنْ يُفْعَلَ فِي مَا لَمْ يُطِقِ الْمُسْلِمُونَ حَمْلَهُ مِنَ الْغَنِيمَةِ، قَبْلَ أَنْ تُقْسَمَ وَ بَعْدَ أَنْ قُسِمَتْ).
(مستدرك الوسائل، ١١/ ١٣٠، ح ١٢٦٢٧)
(دعائم ...) و از امام صادق (ع) روايت كرده است كه درباره مردى از مسلمانان كه در سرزمين جنگ، مشركى را خريد كه او را به مملكت اسلامى منتقل كند، ولى آن غلام توان راه رفتن نداشت وسيله‌اى هم كه بتواند او را سوار بر آن كند پيدا نكرد، و ترسيد كه اگر رهايش كند به مشركان بپيوندد، بايد چه كار كند؟
فرمود: او را بكشد، و رهايش نكند، همچنين سزاوار است غنايمى‌