مى‌آموخت كه‌كارآمدى ابزار و ادوات و تدابير نبرد، وقتى شكل مى‌گيرد كه اراده و نصرت الهى را به عنوان پشتوانه خود داشته باشد.
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص)، إِذَا لَقِيَ الْعَدُوَّ، عَبَّأَ الرِّجَالَ وَ عَبَّأَ الْخَيْلَ وَ عَبَّأَ الْإِبِلَ، ثُمَّ يَقُولُ:
اللَّهُمَّ أَنْتَ عِصْمَتِي و ...
آمادگى نظامى:
شرايط ١ خداوند:
استمداد از ١ ٤٦٦- ٢٦٩- وَ عَنْهُ (ع)، أَنَّهُ قَالَ: دَعَا رَسُولُ اللَّهِ (ص) يَوْمَ أُحُدٍ، فَقَالَ: اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ، وَ إِلَيْكَ الْمُشْتَكَى، وَ أَنْتَ الْمُسْتَعَانُ.
فَهَبَطَ عَلَيْهِ جَبْرَئِيلُ، فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ دَعَوْتَ اللَّهَ بِاسْمِهِ الْأَكْبَرِ.
(مستدرك الوسائل، ١١/ ١٠٨، ح ١٢٥٤٩)
على (ع) فرمود: دعاى پيغمبر در روز جنگ احد اين بود: پروردگارا! ستايش ويژه تو است و كسى كه از او شكايت كنند به سوى تو آورده مى‌شود و تويى آن كه از او يارى خواهند.» پس جبرئيل بر او فرود آمد و گفت: اى محمد! خداى خود را به بزرگ‌ترين نامش خواندى.» ١. نيايش پيامبر (ص) در جنگ احد: جبهه مسلمانان در جنگ احد، به دليل سستى مسلمانان، ناكار آمد شد. پيامبر اكرم (ص) ابتدا خداوند را ستايش كرد و سپس به پيشگاهش شكايت برد و از او به عنوان تنها يار و ياور استمداد طلبيد.
اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ، وَ إِلَيْكَ الْمُشْتَكَى، وَ أَنْتَ الْمُسْتَعَانُ‌ خداوند:
استمداد از ١ جنگ احد:
نقش دعا در ١ فرمانده كل قوا (پيامبر (ص)):
دعاى در جنگ احد ١ ٤٦٧- ٢٧٠- وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ: عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (ع): (أَنَّ رَسُولَ‌