يارانمان و فشار (عوامل مخرب) روزگار بر ما، و پيدايش فتنه‌هاى دهشتناك و ابتلاآت بر ما، به تو شكايت مى‌كنيم به وسيله پيروزى كه‌به‌زودى نصيب ما مى‌سازى و نصرتى كه‌به‌آن سلطه حاكميت حق را عزت مى‌بخشى و آن را آشكار مى‌سازى، ما را بر آنان يارى ده.» ١. نيايش در جبهه‌هاى نبرد: نيايش، به ويژه در معركه نبرد، قوت روحى و آرامش بخش روان رزمنده است. اميرمؤمنان (ع)، آن عارف كامل، به نيايش با حضرت حق بسيار اهميت مى‌داد؛ بويژه در ميدان نبرد كه بيش از هر زمان ديگر اين ارتباط كارساز بود. او خود را به قدرت بى نهايت وصل مى‌كرد و همه‌امور را به خداوند قادر مى‌سپرد.
در نبرد صفين ضمن شكوه از فتنه‌ها و كثرت دشمنان، حكميت و داورى در مورد دشمنان را به خداوند سپرد كه او بهترين داور است.
اللَّهُمَّ إِلَيْكَ رُفِعَتِ الْأَبْصَارُ ... وَ ظُهُورَ الْفِتَنِ عَلَيْنَا ٢. هدف، پيروزى حق: اميرمؤمنان (ع) در نيايش خود در صفين، پيروزى جبهه حق را خواستار مى‌شد تا بدان وسيله، حاكميت خداوند در زمين تحقق يابد و حق عزيز شود.
اللَّهُمَّ ... أَعِنَّا عَلَيْهِمْ بِفَتْحٍ تُعَجِّلُهُ، وَ نَصْرٍ تُعِزُّ بِهِ سُلْطَانَ الْحَقِّ وَ تُظْهِرُهُ‌ جنگ:
اهداف ١ حق:
اهميت پيروزى ٢ دعا:
آثار در جنگ ١؛ هدف ٢ فرمانده كل قوا (على (ع)):
سيره ١ ٤٦٤- ٢٦٧- وَ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَلَّامِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ عَلِيٍّ (ع) فِي قَوْلِهِ: (وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى‌) قَالَ: (هِيَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ، آيَةُ النَّصْرِ). (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٠٦، ح ١٢٥٤٥)
«سلام بن سويد» از على (ع) نقل كرده كه در مورد تفسير آيه: «: و آنان را با كلمه تقوا، ملازم كرد». (فتح/ ٢٦)