نَاقِضٍ عَهْداً، وَ لَا مُبَدِّلٍ تَبْدِيلًا). (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٠٤، ح ١٢٥٣٩)
امام صادق (ع) فرمود: على (ع) هرگاه مى‌خواست بجنگد اين دعاها را مى‌خواند: «پروردگارا! ما را به راهى راهنمايى كردى كه در آن رضا و خشنودى خود را قرار داده‌اى و دوستانت را به سويش فراخواندى و آن را از حيث ثواب، شرافتمندترين راه قرار دادى و از حيث اجر و پايان، گرامى‌ترين راه‌ها است؛ راهى كه آن را از تمامى راه‌ها بيشتر دوست دارى، آن‌گاه: «از مؤمنان، جان‌ها و دارايى‌شان را خريدار شدى به اين كه در برابر براى‌شان بهشت باشد، پس مؤمنان در راه خدا كارزار مى‌كنند، مى‌كشند و كشته مى‌شوند، و اين وعده بهشت، نويدى است از سوى تو. (توبه/ ١١١)
بارالها! مرا از كسانى قرار ده كه جانشان در آن (جهاد) از جانب تو خريدارى مى‌شود، سپس به پيمانى كه بر روى آن با تو كرده است وفا كند؛ در حالى كه‌در اين داد و ستد، پيمان را نشكند، و عهد را نقض نكرده، در مسير حركتش هيچ‌گونه تبديل و دگرگونى به وجود نيايد.» ١. جهاد، از سُبل الهى: بهترين راه دستيابى به مقام قرب الهى، جهاد در راه خدا مى‌باشد.
اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعْلَمْتَ سَبِيلًا مِنْ سُبُلِكَ‌ ٢. جهاد، معامله باخدا: جهاد در راه خدا، معامله با خداست. خداوند با خريدن سرمايه‌اى كه خود بخشيده، بهشت جاودان را بها مى‌دهد. اميرمؤمنان (ع) از خداوند درخواست مى‌كند، در اين چرخه معامله قرار گيرد.
ثُمَّ اشْتَرَيْتَ فِيهِ ... فَاجْعَلْنِي مِمَّنِ اشْتَرَيْتَ فِيهِ مِنْكَ نَفْسَهُ‌ ٣. جهاد، قرار داد و پيمان با خدا: جهاد پيمانى است كه مجاهد با خداوند مى‌بندد و بايد توفيق وفاى به اين پيمان را از حضرتش طلب كند و آن را با تخلف و فرار نقض نكند.
ثُمَّ وَفَى لَكَ بِبَيْعَتِهِ الَّتِي بَايَعَكَ عَلَيْهَا، غَيْرَ نَاكِثٍ وَ لَا نَاقِضٍ عَهْداً، وَ لَا مُبَدِّلٍ تَبْدِيلًا جهاد:
آثار ١، ٢؛ ارزش ٢، ٣؛ جايگاه ٢، ٣