تا رستگار گرديد و خدا و پيامبرش را فرمان بريد، و با همديگر ستيز مكنيد؛ مبادا در اثر تفرقه، شكست بخوريد و سست شويد و نيروى‌تان به هدر رود، بلكه همه يكدل باشيد و شكيبايى، پيشه سازيد كه همانا خداوند با شكيبايان است. پ جهاد در آيينه روايت(ج‌٢) ٤٣١ كتاب ششم: مستدرك الوسائل‌ روردگارا! بردبارى و تحمل را به دل آنان الهام كن و پيروزى را نصيب‌شان گردان و پاداش بزرگ به آنان مرحمت فرما.» ١. احياى روح عبوديت و دعوت به تقوا، عامل تشويق به حضور در جبهه: حضرت على عليه السلام براى تشويق مردم به حضور در جنگ صفين از آنها با نام «عباد الله؛ بندگان خدا» ياد مى‌كند و از آنها مى‌خواهد تقواى الهى را رعايت كنند؛ توجه به اينكه همه بندگان خدايند و هستى‌شان از اوست، عامل موثرى براى رعايت تقوى و الزام به توابع آن- از جمله حضور در عرصه‌جهاد با دشمنان دين خدا- مى‌باشد.
عِبَادَ اللَّهِ، اتَّقُوا اللَّهَ‌ ٢. پايين آوردن صداها و كم كردن سخن در عرصه نبرد: حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: در عرصه جنگ صدايتان را پايين بياوريد و سخنانتان را كم و كوتاه كنيد.
وَ اخْفِضُوا الْأَصْوَاتَ، وَ أَقِلُّوا الْكَلَامَ‌ ٣. چشم ندوختن بر افراد دشمن عامل آرامش روانى: حضرت مى‌فرمايد:
چشم بپوشيد (از افراد دشمن) كه چشم پوشى از آنها عامل آرامش شما و جلوگيرى از اضطراب درونى است.
غُضُّوا الْأَبْصَارَ ٤. ضرورت آمادگى روحى و نظامى سپاهيان براى انجام هر نوع اقدام رزمى در طول جنگ: حضرت هنگام دعوت مردم براى شركت در جنگ صفين مى‌فرمايد:
خودتان را آماده كنيد تا هر اقدامى كه در عرصه نبرد لازم است انجام دهيد. آماده باشيد براى روبرو شدن با دشمن، هماورد طلبيدن، جنگيدن، زمين گير كردن، در حال پياده با چوب و شمشير بر هم زدن، دست به يقه شدن و درگيرى تن به تن و حتى‌