دشمن: حضرت مى‌فرمايد اگر در صحنه جنگ دشمن به شما حمله كرد اولين وظيفه همه، استقامت در مقابل دشمن و صبر و پايدارى در اين راه است، چرا كه فرار افراد مهم‌ترين عامل تضعيف روحيه سپاه خودى و تقويت روحيه دشمن است.
فَإِنِ ابْتَدَأَكُمُ الْعَدُوُّ بِالْحَمْلَةِ فَأَشْرِعُوا الرِّمَاحَ وَ اثْبُتُوا وَ اصْبِرُوا ١١. اولويت از پاى در آوردن افراد پيشگام سپاه دشمن: حضرت مى‌فرمايد:
هنگام حمله دشمن نيزه‌ها را به كارگيريد و استقامت داشته باشيد. سپس تيراندازان به سوى آنها تيراندازى كنند. با توجه به اينكه در آن زمان به سلاحهاى دوربرد و هواپيما و مانند آن دسترسى نبوده، از اين تاكتيك استفاده و از نيزه براى جنگهاى نزديك تن به تن و از تير براى حمله به افرادى كه فاصله دورترى دارند استفاده مى‌شده است.
با توجه به اينكه حضرت ابتدا دفاع با نيزه و سپس تيراندازى را مطرح مى‌كنند. روشن مى‌شود كه اولويت با دفع و سركوبى افراد پيشگام دشمن بوده است و در ضمن يا بعد از آن بايد به افرادى كه دورتر از صحنه تن به‌تن هستند حمله و آنها را از پاى در آورد.
(امروزه به دليل تغيير استراتژى جنگها، بمباران مراكز فرماندهى كه غالباً در پشت سر نيروهاى خطشكن و مقدم سنگرگرفته‌اند، اولويت پيدا كرده و همزمان با عمليات پياده نظام، مراكز فرماندهى وپشتيبانى و مخابرات در هم كوبيده مى‌شود.)
فَأَشْرِعُوا الرِّمَاحَ ... وَ لْتَنْضِحِ الرُّمَاةُ ١٢. استفاده از ابزارهاى‌تبليغى براى تهييج و تحريك رزمندگان اسلام: حضرت مى‌فرمايد: پرچمها را تكان دهيد و سپرها را به يكديگر بزنيد تا صداى آن بلند شود.
اين عوامل نقش مهمى‌در تهييج روحى سپاه براى استقامت و مبارزه داشته است.
وَ حَرِّكُوا الرَّايَاتِ، وَ قَعْقِعُوا الْحَجَفَ‌ ١٣. حداكثر تلاش براى جلوگيرى از تلفات سپاه خودى هنگام حمله دشمن: حضرت مى‌فرمايد: در صف اول درگيرى تن به تن با دشمن بايد كسانى قرار بگيرند كه زره بر تن دارند. پوشش زره نقش مهمى در كاهش تلفات جانى و صدمات وارده به افراد سپاه داشته است.
وَ لْيَبْرُزْ فِي وُجُوهِهِمْ أَصْحَابُ الْجَوَاشِنِ وَ الدُّرُوعِ‌