قَدِّمُوا الرَّجَّالَةَ الرُّمَاةَ فَلْيَرْشُقُوا بِالنَّبَلِ‌ ٢. استفاده از نيروهاى تأمينى به هنگام هجوم به دشمن يا پدافند در مقابل آن: در پدافند (دفاع در برابر دشمن) لازم است نيروهاى تأمينى را در جلو و در صورت ضرورت در پهلوها و عقب بكار گرفت تا از غافليگر كردن نيروهاى خودى جلوگيرى گردد و در هجوم به دشمن بايستى از پهلوها و عقب مراقبت ويژه به عمل آورد و نيروها را براى شكستن خطوط دفاعى دشمن وارد جنگ كرد.
وَ لْتَتَنَاوَشِ الْجَنْبَتَانِ‌ ٣. ضرورت حمايت قوى از منابع و مراكز مهم، حساس و حياتى: پرچم در جنگهاى گذشته نماد مقاومت و پايدارى سپاه بوده است. حضرت مى‌فرمايد: اسبهاى مجهز و آماده شده را پشتيبان پرچم قرار دهيد. اين سخن حضرت ضرورت حمايت قوى از نمادهاى مقاومت را گوشزد مى‌كند.
اين نمادها مى‌تواند يك شهر يا مركز مهم اقتصادى يا صنعتى يا موقعيتهاى استراتژيك طبيعى و يا مراكز كنترل فرماندهى، مخابرات، پشتيبانى و ... باشد.
وَ اجْعَلُوا خَيْلَ الرَّوَابِطِ الْمُنْتَخَبَةِ رِدْءَ اللِّوَاءِ ٤. ترك نكردن موضع بدون مجوز فرماندهى و يا قرارهاى از پيش تعيين شده: حضرت مى‌فرمايند: حتى اگر ديديد رزمنده‌اى‌مبارز و شجاع از شما تحت فشار دشمن در موقعيتى خاص قرار گرفته، شما حق نداريد مركز سپاه خود را ترك كرده و به يارى او بشتابيد. اين كلام حضرت بر حفظ سنگر و پايگاه نيروها تاكيد دارد.
وَ لَا تَنْشُزُوا عَنْ مَرَاكِزِكُمْ لِفَارِسٍ شَدَّ مِنَ الْعَدُوِّ ٥. ضرورت استفاده نيروها از فرصت‌ها: حضرت مى‌فرمايد: اگر كسى فرصت خوبى يافت بايد آن راقدر دانسته و از آن استفاده كند به شرطى كه مركز سپاه منظم و استوار باشد و ترك‌شدن سپاه توسط وى به آرايش نظامى سپاه ضربه نزند و عامل ضربه خوردن سپاه اسلام توسط دشمن فراهم نشود. اين شخص پس از بهره‌گيرى از فرصت به دست آمده بايد به سپاه برگردد.
وَ مَنْ رَأَى فُرْصَةً مِنَ الْعَدُوِّ فَلْيَنْشُزْ وَ لْيَنْتَهِزِ الْفُرْصَةَ بَعْدَ إِحْكَامِ مَرْكَزِهِ، فَإِذَا قَضَى حَاجَتَهُ‌