جهاد در آيينه روايت(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٧٦
خدا (ص) پراكنده شدند، على (ع) در حالى كه شمشيرش را به گردن آويخته بود [آماده دفاع بود]، پيش روى پيغمبر ايستاد. رسول خدا سر بلند كرد و به او فرمود: چرا تو با مردم نگريختى؟ گفت: يا رسول الله! آيا بعد از آن كه اسلام را پذيرفتهام، كافر شوم؟! ...» ١. فرار رزمندگان از صحنه نبرد در جنگ احد: هنگامى كه دشمن از تنگهاى واقع در كوه احد از پشت به سپاه اسلام حمله كرد، بيشتر مسلمانان از ميدان فرار كردند و پيامبر اسلام (ص) را تنها گذاشتند جز اندكى از آنان، و همين زمينه شكست مسلمانان را در آن نبرد فراهم ساخت، كه خود درس عبرتى است.
عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ ... تَفَرَّقَ النَّاسُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (ص) فِي يَوْمِ أُحُدٍ ...
٢. پايدارى على (ع) در ميدان جنگ احد: هنگامى كه سپاهيان اسلام در برابر حمله دشمن تاب نياوردند و پا به فرار گذاشتند از جمله معدود كسانى كه استقامت كرد و به دفاع از پيامبر (ص) در برابر دشمن اقدام كرد على (ع) بود.
لَمَّا تَفَرَّقَ النَّاسُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (ص) فِي يَوْمِ أُحُدٍ، جَاءَ عَلِيٌّ (ع) مُتَقَلِّداً سَيْفَهُ حَتَّى قَامَ بَيْنَ يَدَيْهِ ٣. فرار از ميدان جنگ، نشانه سستى و ضعف ايمان: كسانى كه در برابر دشمن دست از جنگ برداشته، پا به فرار مىگذارند، انسانهاى ضعيف الايمانى هستند كه با فرار خود از جبهه ايمان دور شده، به مرزهاى كفر نزديك مىشوند. حضرت على (ع) در پاسخ به پيامبر اسلام در جنگ احد، كه از ايشان پرسيد چرا مثل بقيه مسلمانان فرار نكردى، عرض مىكند، اى رسول خدا آيا بعد از آن كه اسلام را پذيرفتهام كافر شوم؟
فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) رَأْسَهُ فَقَالَ لَهُ: مَا بَالُكَ لَمْ تَفِرَّ مَعَ النَّاسِ؟ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرْجِعُ كَافِراً بَعْدَ إِسْلَامِي امام على (ع):
استقامت در احد ٢ ايمان:
نشانههاى ضعف ٣ جنگ احد: