برداشتن زخم سنگين به اسارت درآيد، از ما نيست.» ١. نفى اسارت بدون مقاومت شديد در برابر دشمن: يكى از پيامدهاى جنگ، به اسارت در آمدن و يا تسليم نيروهاى درگير در آن است. از نظر اسلام، هيچ رزمنده‌اى اجازه ندارد قبل از ناتوانى كامل، مانند برداشتن زخم سنگين و خطرناك، خود را به اسارت دشمن در آورد و تسليم شود كه مطرود اسلام و پيامبرش خواهد بود! اين روايت به‌حكم‌خاص زمان پيامبر (ص) اشاره دارد. ولى بحث اسارت بستگى به شرايط موجود جبهه دارد و تشخيص آن بر عهده فرمانده مى‌باشد.
مَنِ اسْتَأْسَرَ مِنْ غَيْرِ جِرَاحَةٍ مُثْقِلَةٍ فَلَيْسَ مِنَّا اسارت:
شرايط مجاهدان ١ استقامت:
اهميت ١ فرمانده:
اختيارات ١ ٤٢٠- ٢٢٣- وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ: عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ: (أَنَّ عَلِيّاً (ع) كَانَ يَقُولُ: مَنِ اسْتَأْسَرَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُغْلَبَ، فَلَا يُفْدَى مِنْ بَيْتِ مَالِ الْمُسْلِمِينَ، وَ لَكِنْ يُفْدَى مِنْ مَالِهِ إِنْ أَحَبَّ أَهْلُهُ).
(مستدرك الوسائل ١١/ ٧٠، ح ١٢٤٥٢)
از امام زين‌العابدين (ع) به نقل از پدرش روايت كرده كه فرمود:
«همانا على (ع) همواره مى‌فرمود: كسى كه پيش از چيره شدن دشمن، تن به اسارت دهد، سربهاى او نبايد از بيت‌المال مسلمين داده شود، اما اگر خاندانش بخواهند مى‌توانند او را از دارايى خودش، بخرند و از اسارت، رهايش سازند.» ١. پرداخت نكردن سربها از طرف بيت‌المال براى برخى اسيران: در صورتى كه رزمنده مسلمانى پيش از پيروزى و تسلط كامل دشمن بر جبهه، تن به اسارت‌