غَدْرٍ تَخَافُ أَوْزَارَهُ وَ تَبِعَاتِهِ وَ سُوءَ عَاقِبَتِهِ‌ امان:
پرهيز از خيانت به ١؛ آثار ١ پيمان:
آثار ١ پيمان شكنى:
پرهيز از ١، ٢؛ فرجام ٢ سختى‌هاى جنگ:
تحمل ٢ ٣٩٢- ١٩٥- الْعَيَّاشِيُّ فِي تَفْسِيرِهِ: عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ الْفُضَيْلِ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْمُشْرِكِينَ، أَ يَبْتَدِئُ بِهِمُ الْمُسْلِمُونَ بِالْقِتَالِ فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ؟
فَقَالَ: (إِذَا كَانَ الْمُشْرِكُونَ ابْتَدَءُوهُمْ بِاسْتِحْلَالِهِمْ وَ رَأَى الْمُسْلِمُونَ أَنَّهُمْ يَظْهَرُونَ عَلَيْهِمْ فِيهِ، وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ: (الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ)).
(مستدرك الوسائل/ ج ١١/ ص ٤٨/ ح ١٢٤٠٠)
علاء بن فضيل گويد: «از او (ظاهرا امام باقر (ع)) پرسيدم: آيا براى مسلمانان اشكالى ندارد كه در ماه‌هاى حرام، جنگ با مشركان را آغاز كنند؟
فرمود: در صورتى كه مشركان، حرمت آن را رعايت نكنند و مهّياى حمله به مسلمانان باشند جايز است و آن است فرموده خداى تعالى: «ماه حرام در مقابل ماه حرام است و حرمت‌ها تلافى دارد».
(بقره/ ١٩٤)
١. جن جهاد در آيينه روايت(ج‌٢) ٣٣٥ كتاب ششم: مستدرك الوسائل‌ گ با مشركان در ماههاى حرام: ممنوع بودن جنگ در ماههاى حرام (رجب، ذى‌قعده، ذى‌حجه و محرم) از سنت‌هاى خوبى بوده كه در ميان اعراب جاهلى رواج داشته و اسلام آن را امضاء كرده است. ولى حفظ اين حرمت در صورتى است كه دشمن نيز به آن پايبند باشد. در غير اين صورت مسلمانان ملزم به رعايت آن نيستند و مى‌توانند در ماههاى حرام به مواضع دشمن هجوم برند.
إِذَا كَانَ الْمُشْرِكُونَ ابْتَدَءُوهُمْ بِاسْتِحْلَالِهِمْ ...
ماههاى حرام: