٢. پرداخت ديه مسلمانان كشته شده به عنوان سپر انسانى: اگر عده‌اى از مسلمانان در ميان مشركان بودند بايد ترغيب شوند از جمع آنان خارج شوند و اگر به اجبار مانده‌اند، نيروها بايد آنان را هدف نگيرند. اما اگر مسلمانى كشته شد، ديه او از بيت المال پرداخت مى‌شود.
إِنْ كَانَ مَعَهُمْ فِي الْحِصْنِ قَوْمٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ... وَ لَا يَتَعَمَّدْهُمْ بِالرَّمْيِ ... فَإِنْ أَصَبْتُمْ مِنْهُمْ أَحَداً فَفِيهِ الدِّيَةُ ٣. نصب سلاح سنگين در جنگ طائف: پيامبر (ص) براى دستيابى به سلاح سنگين و جديد كه در آن زمان منجنيق بود، تلاش كرد و آن را بدست آورد و براى سركوب مشركان در نبرد طائف آن را وارد جبهه كرد.
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) نَصَبَ الْمَنْجَنِيقَ عَلَى أَهْلِ الطَّائِفِ‌ اسلحه:
بكارگيرى هاى سنگين ٣ جنگ طائف:
نصب سلاح سنگين در ٣ حضرت محمد (ص):
سيره ٣ ديه:
پرداخت مسلمانان ٢ كافران:
جنگ همه جانبه با ١ ٣٨٩- ١٩٢- الْجَعْفَرِيَّاتُ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنِي مُوسَى قَالَ:
حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ (ع)، قَالَ: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): لَا تَقْتُلُوا فِي الْحَرْبِ إِلَّا مَنْ جَرَتْ عَلَيْهِ الْمَوَاسِي».
(مستدرك الوسائل/ ج ١١/ ص ٤٢/ ح ١٢٣٨٥)
«على (ع) فرمود: پيغمبر خدا (ص) دستور داد: در جنگ نكشيد مگر كسى را كه تيغ سلمانى بر (او) كشيده شده باشد.» ١. در جنگ تنها جنگجويان بالغ كشته مى‌شوند: در جنگ فقط افراد بالغ كه پيكار مى‌كنند و به عنوان نيروى نظامى مشخص شده‌اند، كشته مى‌شوند. «من جرت عليه المواسى» كنايه از بلوغ افراد است.
لَا تَقْتُلُوا فِي الْحَرْبِ إِلَّا مَنْ جَرَتْ عَلَيْهِ‌